“Heer, open mijn lippen….” Preek bij het afscheid van de zusters en het klooster in Vleuten

Zondag 9 september 2018 afscheid van de zusters SMMP (heilige Maria Magdalena Postel) Willibrordkerk Vleuten

‘Alles heeft hij welgedaan, Hij laat doven horen en stomme spreken’
roept de menigte enthousiast in het Evangelie van deze zondag 1).
Lieve zusters en broeders, Jezus vertrok uit de streek van Tyrus naar Galilea. Onderweg brachten vrienden hun doofstomme vriend bij Jezus. Wat mooi! Is dat niet de bedoeling van de kerk, van ons als gelovigen: dat wij door ons geloof, ons gebed, en manier van leven, onze medemensen in aanraking brengen met Jezus Christus? De aanwezigheid van Jezus is genoeg om mensen te helen, van innerlijk gebroken mensen hele mensen te maken. Daaraan meewerken is een prachtige taak.
Jezus nam de doofstomme apart en schreef met zijn vingers de liefde van God in zijn oren – de taal van de liefde verstaat iedereen, ook zonder woorden – en blies over hem. “Terstond gingen zijn oren open en werd de band van zijn tong losgemaakt”. Maar wij doen als gelovigen toch niet anders? We gaan als het ware telkens in de schoenen van de doofstomme staan. We doen dat door onszelf vol verlangen op te stellen en elke dag opnieuw God te vragen onze tong los te maken en onze oren te openen voor zijn roepstem.
De man werd genezen en kon weer normaal praten. Wat een weldaad dit te mogen ervaren! Zoiets is niet onder woorden kan brengen. En Jezus vroeg hem om dat niet te vertellen? Hij kon aan dit verzoek van Jezus niet voldoen. Het was iets zo geweldigs! Eindelijk kunnen spreken en dat meteen iets onuitsprekelijks willen vertellen. Hoe kon Jezus in ’s hemelsnaam verwachten dat hij er niet over mocht spreken. En dat wíj er niet over zouden mogen spreken.
‘Heer, open mijn lippen, en mijn mond zal Uw lof verkondigen’ staat in de Psalmen. Met dat korte gebed, lieve zusters en broeders, begint elke dag het ochtendgebed van de kerk. Het is een vers uit de duizenden jaren oude Psalm 51.

Gedurende de bijna zeventig jaar dat de zusters van de congregatie van de Heilige Maria Magdalena Postel hier in Vleuten gewoond en gewerkt hebben, begonnen ze elke dag, vroeg in de morgen, hun gemeenschappelijk ochtendgebed in de kapel met dit gebed: “Heer, open mijn lippen, en mijn mond zal uw lof verkondigen’. In alle kloosters over de hele wereld begint men de dag op dezelfde wijze. Als een soort toewijding aan God en Jezus met heel hun wezen beginnend met deze eerste woorden van hun lippen. De vraag aan God om ons lippen te openen en zijn lof te verkondingen houd een opdracht in, een missie. Namelijk ZIJN lof te verkondigen en te verspreiden. De zusters hier deden dat en doen dat in het besef dat God, bij alles wat wij als mensen zeggen en doen, op de eerste plaats komt. Of je dat in de parochie doet met je inzet bij de ouderen, met de kinderen op school, of in de keuken, in de kapel of de wasserij van het klooster.
Wat een voorrecht was het dat wij hier in Vleuten een klooster hebben gehad waarin elke dag het gebed van de kerk gebeden werd zeven maal daags, nu vier maal per dag. De zusters baden die woorden niet alleen namens zichzelf ook voor ons en namens ons en alle andere mensen. We werden dus bewust of onbewust gedragen door het gebed van de zusters en de kerk. Ook het beeld van de zusters bij winkels, in de kerk of op de straten van Vleuten en omgeving zal op het netvlies blijven staan en niet gauw vergeten worden door de mensen. Mensen spraken liefdevol als “ónze zusters”.
Bovendien zetten zij zich elke dag hier daadwerkelijk vele jaren in voor de hulpbehoevende ouderen in Jozefzorg. Ze gaven jaren les op de school. O.a. Het Kleuterparadijs en V.G.L.O. Zij bezochten zieken in het dorp. En ze leefden mee met de parochie. Tot in de koorzang en de Voedselbank aan toe. Ze deden dat geheel vrijwillig en met overgave. Tot eer van God en onze Heer Jezus Christus en uit liefde voor de medemensen.

We willen u danken, dierbare zusters voor uw aanwezigheid in onze parochie. Voor uw gebed, voor uw werk, voor uw liefdadigheid. We kunnen allemaal uit eigen ervaring zeggen dat u zich nooit als eliteclub gedragen hebt. Juist door uw eenvoud en door uw naastenliefde bracht u mensen bij God.. Het was u verlangen om aan gewone mensen Gods nabijheid te laten ervaren. U wilde herkenbaar zijn als religieuzen. Niet om af te steken bij anderen, maar om de weg naar God voor anderen zo kort mogelijk te maken. U had daardoor toegang tot de harten en de huizen van velen in Vleuten en daarbuiten. Door uw leven en gebed stak u ons aan om God te loven, niet alleen in woorden, maar ook in daden. Daar gaat het om: samen het leven mooi maken.
Wij zijn heel dankbaar voor de vele jaren dat uw klooster in ons midden stond. We zullen u heel erg gaan missen. Maar we zullen in uw geest doorgaan. Het altaar hier zal uw verhaal doorvertellen aan de volgende generatie.
Aan alles komt een einde. Wat in de na-oorlogse jaren van de vorige eeuw begonnen is als een vurige wens van de toenmalige pastoor Beutener en burgemeester van der Heijden, is nu voorbij. Het rest ons nu God vragen u te behoeden en te beschermen. Het ga u goed. Ik wil besluiten met de groet van uw Congregatie waarmee de zusters elkaar overal begroeten: “Leve jezus in onze harten: in eeuwigheid”. Amen.

© pastoor Los
1) Evangelie van deze zondag volgens het universele r.k. leesrooster voor zon- en feestdagen: Marcus 31:31-37
(c) foto Jos Becking

“Ik bid nooit voor succes” Dirk Kuijt. Mijn toespraak gisteren bij de seizoenstart PVCV

Korte toespraak als inleiding op de zegening van het nieuwe voetbalveld de gerenoveerde tribune van PVCV Vleuten

Beste voetballers, supporters en families, bestuursleden van PVCV, dank jullie wel voor de uitnodiging om het nieuwe veld en de tribune en jullie te mogen inzegenen. Lang geleden in 1935 deed mijn verre voorganger pastoor Ohl naar wie de Pastoor Ohllaan in Vleuten is genoemd, datzelfde met het veld aan de Achterdijk. Daar is nog een mooie zwartwit foto van.
Jullie maken vandaag een nieuwe start met de club. We hopen natuurlijk op goede resultaten, misschien een kampioenschap. Vragen we dáárvoor hulp van boven? Nee. Dirk Kuijt – een voetballer die bewust gelovig is – zegt in een boek over zijn leven als voetballer: “Ik bid niet voor succes. Ik bid dat ik een sportief mens mag zijn. Met respect voor mijn teamgenoten, maar ook voor de tegenstander. Ik bid dat ik mezelf mag blijven tijdens de wedstrijd, de mens die ik graag wil zijn’
Als ik straks het nieuw veld zegen met wijwater, dan bidden we om zegen over onszelf en de club dat we herkenbaar mogen zijn als mensen die niet alleen betere voetballers willen worden, maar ook betere mensen die door eigen instelling en gedrag de wereld een beetje beter maken, om te beginnen op het veld. Dat geldt ook de trainers, de vrijwilligers, de bestuursleden.
En voetbal is een teamsport. Je leert samenwerken. Elkaar beter maken. Elkaar steunen. Dat is goed voor je hele leven.
Voetbal is een sport die over de hele werd gespeeld wordt. Ondanks alle verschillen in taal, in cultuur, in kleur kunnen we allemaal voetbal met elkaar spelen. Iedereen begrijpt elkaar. Voetbal is dus ook radicaal NEE tegen racisme en discriminatie.
Het voetbalveld is groen: kleur van alles wat groeit en duurzaam is, kleur van de hoop. Daarom draag ik nu ook een groene stola zoals je ziet. Die kleur inspireert ons als voetballiefhebbers allemaal om niet onsportief te zijn of alleen aan jezelf te denken. Want dan houd je het als voetballer en club niet lang vol. Eerlijk duurt het langst.
Ook de vernieuwde tribune mag ik zegenen. Op de tribune staan de supporters van de eigen club en van de tegenstander. Voetbal kan niet zonder mensen rondom het veld. Voetbal is gelukkig geen oorlog, zoals Rinus Michels ooit zei. Maar voetbal is zeker ook emotie. Toezingen, juichen. Tegenstanders uitjouwen hoort daar niet bij. Spelers op het veld vernederen ook niet. Laten we op veld in een goede geest met elkaar omgaan, maar ook rondom het veld. Het voelt heel goed als er een goede sfeer heerst op de tribune, ook als je club een keer verliest.
PVCV, Patronaats Voetbal Club Vleuten, Wil zeggen dat de club niet alleen gaat voor eigen succes van de sporters en de club. We geloven dat er meer is. Respect, vriendschap, waardering, harmonie tussen mensen. Voetbal is bij uitstek geschikt om dat waar te maken, ons daar in te oefenen, van jongsaf aan, en van te genieten onder de bescherming en zegen van Boven

Zegening bij gelegenheid van voetbalveld en tribune, spelers en publiek
Pr In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest
a. Amen
Pr. Onze hulp is in de naam van de Heer
a. die hemel en aarde gemaakt heeft

Pr. Goede, liefdevolle God, schepper van alle leven
In u leven wij, bewegen wij, en bestaan wij
U hebt uw kinderen gezegend met gezondheid en energie
zodat zij met plezier voetbal kunnen beoefenen in hun vrije tijd
Bescherm hen onder uw patronaat voor alles
wat hen schaden kan en leed berokkent
Laat alle voetballers, genieten van hun voetbalspel
Alles tot Uw eer.
We vragen het u door Jezus Christus, onze Heer.
a. Amen

hierna besprenkeling met wijwater van de aanwezigen, van veld en tribune