<\/p>\n
<\/p>\n
Preek op de zondag van de 1e<\/sup> Advent\u00a0 op zaterdag 30 november en zondag 1 december 2013 in de Willibrordkerk te Vleuten<\/strong> Lieve zusters en broeders, \u201cWeest waakzaam want ge weet niet op welke dag uw Heer komt<\/i>\u201d zegt Jezus in het Evangelie van deze zondag. Er zijn christenen die overal gevaar in lijken te zien. Gevaar in de zin van zonde tegen God. Dans, zang, kleuren, vrolijkheid, pluriformiteit, de eigen fantasie en media als film, televisie worden door hen gemeden omdat het je zou kunnen verleiden tot zonde. Ja, het lijkt erop alsof het leven zelf een bedreiging vormt in ogen van zulke christenen. Als geloof zo beleefd wordt, \u00a0<\/span>wordt het een controlemechanisme dat alle spontaniteit uit het leven verbant. Het leven zelf wordt dan vreugdeloos en gevoelloos omdat het niet meer geleefd mag worden. Zo\u2019n geloof heeft niets aanstekelijks. In zijn 1e<\/sup> pauselijke aansporing van de christenheid die deze week verschenen is, waarschuwt paus Franciscus voor deze houding: \u201cEr zijn gelovigen\u201dzegt hij \u201cvoor wie het altijd vastentijd is in plaats van Pasen\u201d.\u00a0 <\/span>Alle vreugde lijkt uit hen verdwenen. De vreugde van Pasen, van de Heer die leeft en altijd bij ons is. Toch zou er twijfel kunnen opkomen als we horen wat Jezus in dit verband als voorbeeld noemt: \u201cZoals het ging in de dagen van Noach, zo zal het gaan bij de komst van de Mensenzoon\u201d <\/i>en \u2018dan zullen er twee op de akker zijn: de \u00e9\u00e9n wordt meegenomen, de ander achtergelaten\u201d.<\/i> We kennen allemaal het verhaal van Noach. Hij had opdracht gekregen een enorme ark te bouwen. Want God wilde een nieuw begin maken met de mensheid. Ze was door en door verdorven geraakt in zijn ogen. Van Gods bedoeling met de wereld, dat de mensen het leven mooi zouden maken,\u00a0 <\/span>kwam niets terecht. Het dreigde op een fiasco uit te lopen.<\/p>\n Noach moest de ark te bouwen . Eigenlijk geen boot, zeker geen plezierjacht, zoals je in platenboeken ziet, maar een enorme kist van planken, die ook nog met pek bestreken was. Een soort doodskist. Een reuzecocon waar ooit de mensheid en de schepping opnieuw uit te voorschijn moest komen. W\u00edj, moderne mensen, die het verhaal van Noach horen, doen alsof we het in de krant lezen. Of alsof we het zien voor de t.v.. Een ongekende tsunami, ondergang van de wereld. Zijn wij, gelovigen, \u00a0<\/span>die de komst van de Heer verwachten, net als Noach die in zijn eentje overbleef terwijl alles verging? En moeten wij ons dan als christenen ook terugtrekken uit de maatschappij. En moeten we alle genietingen van het leven vergeten om in een soort enorme doodskist te kruipen als een soort protest tegen het leven?<\/p>\n En trouwens, was de ondergang van de mensheid, door de zondvloed, eigenlijk niet \u00e9\u00e9n geplande genocide. In dat geval zou de zaak met terugwerkende kracht voor het Internationale Strafhof in Den Haag gebracht moeten worden om God ter verantwoording roepen te roepen. En wij zouden als gelovigen mede in het beklaagdenbank moeten plaatsnemen vanwege ons geloof in zo\u2019n wrede God? Lieve zusters en broeders, al zulke gedachten komen naar voren omdat wij het verhaal van Noach nauwelijks meer kunnen horen zoals het bedoeld is. Het is juist bedoeld als een verhaal van hoop. Want een mens is geen individu. Ieder mens is een vertegenwoordiger van het menselijke geslacht. We zijn allemaal een mens, maar ook de mens. Soms een mens als Noach. Dus als Jezus de waakzaamheid van het geloof vergelijkt met Noach, dan is dat niet bedoeld om ons alsnog een gevoel van onzekerheid te geven, van angst die verlamt. Laten we ons die niet af laten nemen. Want door de vreugde stralen we hoop uit naar een wereld van God waarin het onrecht, het kwade, en de dood niet meer het laatste woord hebben, maar de liefde van God. We zijn al inwoners van dat rijk. We zijn al burgers van die stad van God. We moeten ons niet angstig terugtrekken achter de muren van de kerk, maar juist vervuld van hoop en vreugde ons begeven temidden van de mensen.<\/p>\n Door de vreugde van het geloof zijn we als het ware in deze wereld ambassadeurs van Gods koninkrijk. Elk christen die de vreugde van het geloof op de een of andere manier uitstraalt, is een apostel van Jezus Christus onder de mensen.<\/p>\n Als christenen worden we niet in een keurslijf gejaagd uit angst voor het leven in al zijn spontaniteit en veelkleurigheid. We moeten niet angstig voor het leven zelf zijn. Juist de vreugde van het geloof is een kracht om vol vertrouwen te leven en om het goede te doen en lief te hebben<\/p>\n Advent is een tijd van verwachting en van oefenen in verwachting. Als christenen zijn we vol hoop en verwachting vanwege de vreugde die in ons is. Maar om vol vreugde te zijn, is daar een aansporing voor nodig? Het zou niet nodig moeten zijn. Want wat is er mooier dan de vreugde van het geloof?\u00a0 Ja, maar wij zijn mensen, met onze zwakheden. We houden soms ondanks de vreugde van de vreugde de vreugde niet uit. <\/span>Maar de Heer kent ons. Hij weet dat we elke keer die aansporing nodig hebben om terug te keren tot de vreugde en trouw te blijven aan de vreugde van het geloof in Hem. Amen<\/p>\n \u00a9 Pastoor Martin Los<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Preek op de zondag van de 1e Advent\u00a0 op zaterdag 30 november en zondag 1 december 2013 in de Willibrordkerk te Vleuten Evangelielezing voor de 1e adventszondag volgens het voorgeschreven r.k.rooster voor zon- en feestdagen: Mattheus 24:37-44 Lieve zusters en … Lees verder
\nEvangelielezing voor de 1e adventszondag volgens het voorgeschreven r.k.rooster voor zon- en feestdagen: Mattheus 24:37-44<\/i><\/p>\n
\nAls iemand je zegt dat je op je hoede moet zijn, bekruipt je gewoonlijk een ongemakkelijk gevoel. Er dreigt kennelijk gevaar. Aan de ene kant ben je blij voor de waarschuwing, maar aan de andere kant voel je ongerustheid. Of zelfs een soort kramp.
\nIs dat de bedoeling van Jezus? Moeten we als mensen die waarde hechten aan zijn woorden, altijd op onze hoede zijn voor gevaar. En welk gevaar is dat dan?<\/p>\n
\nMen perst het leven in een keurslijf van allerlei verboden en plichten. Maar hoe meer verboden en plichten hoe onzekerder je wordt, want de overtreding ligt op de loer.<\/p>\n
\nIs dat wat Jezus bedoelt met zijn oproep \u201cWeest waakzaam\u201d<\/i>: is christelijke leven leven waar bijna geen lachje meer van af kan?<\/p>\n
\nChristelijk geloof is een blij geloof. Het is vervuld van vreugde. Dat is iets anders dan angst voor het leven uit vrees voor God.
\n
\n\u201cWeest waakzaam want ge weet niet wanneer uw Heer komt<\/i>\u201dmoeten we dus niet opvatten als een pleidooi tegen de spontaniteit van het leven omdat we voortdurend op onze hoede zouden moeten zijn.
\nNee, het lijkt er eerder op dat Jezus ons ervoor waarschuwt de ware vreugde niet uit ons leven te laten verdwijnen. De vreugde van het geloof. De vreugde dat we Hem hebben leren kennen als de levende Heer die altijd bij ons is. De vreugde dat we God hebben leren kennen als onze Vader. Dat we als mensen zijn kinderen mogen zijn. Dat we elke dag uit zijn liefde mogen leven. Hoe meer we vervuld zijn van vreugde hoe minder we aangetrokken worden door het kwade.
\nDie aansporing om waakzaam te zijn, moet ons niet verlammen. Die aansporing moet ons eerder als muziek in de oren klinken.<\/p>\n
\nKlinkt dat niet behoorlijk dreigend? Als een stok achter de deur? Maar bedoelt Jezus het ook zo?<\/p>\n
\nDe mensen gingen gewoon door alsof er niets aan de hand was. Totdat het onverwacht hevig begon te regenen. Noach was in de ark gegaan met zijn gezin en met \u00e9\u00e9n paar van alle diersoorten. De hele wereld kwam onder water te staan. Hetzelfde water droeg Noach en zijn ark naar een nieuwe aarde, naar een nieuwe begin.<\/p>\n
\nDe naam Noach betekent \u201ctroost\u201d betekent. \u00a0<\/span>Maar het klink in de oren van ons, moderne mensen, nauwelijks als een troost dat de hele mensheid onderging en slechts een mens met zijn gezin en een paar van alle dieren, gered werd.<\/p>\n
\nEn is dat iets om naar uit te zien dat jezelf gered wordt, maar je buurman niet?<\/p>\n
\nDat is wat athe\u00efstische grappenmakers ons voorhouden die het verhaal lezen als een krantenartikel.<\/p>\n
\nHet verhaal van Noach wil zeggen dat de mensheid nooit aan de slechtheid van mensen ten onder kan gaan.
\nGod is altijd bezig om de mensheid te redden doordat juist die ene mens niet meedoet met alle slechtheid. In zo\u2019n man of vrouw wordt de hele mensheid behouden.
\nWe ontmoeten ze soms. Integere mensen die door het kwade niet aangetast worden, maar van wie een zuiverende werking naar hun omgeving uitgaat.<\/p>\n
\nToppunt van zo\u2019n Noach is natuurlijk Jezus zelf. Hij was anders dan alle anderen. Omdat Hij leefde vanuit de liefde van God. Dat straalde hij uit. Daarmee bouwde hij als het ware aan de ark om heel de mensheid te behouden, en een nieuwe schepping voor te brengen. Zijn offer van liefde voor de wereld, is een nieuw begin voor alle mensen. En allen die in Jezus geloven worden een nieuwe schepping genoemd. Kinderen van God die vervuld zijn van de heilige Geest.<\/p>\n
\nNee, De vergelijking met Noach juist heel hoopvol. Als gelovigen mogen we vervuld zijn van de vreugde van het geloof.<\/p>\n
\nLaten we daarom \u201cnee\u201dzeggen tegen alle cynisme dat als een soort meeldauw verhindert dat ons geloof groeit en bloeit.
\nLaten we ook \u201cnee\u201dzegen tegen alle sleur die wellicht door teleurstelling en uit gebrek aan verwachting in ons geloof en in onze geloofsgemeenschap geslopen is.
\nLaten we \u201cnee zeggen tegen alle jaloezie waardoor we niet genieten van elkaars talenten en geloof.
\n\u201cWeest waakzaam\u201d<\/i> \u00a0<\/span>is een oproep dat de vreugde van het geloof, de vreugde van Christus, in ons blijft oplaaien als een vuur.<\/p>\n