Vier jaar voordat Rienk Troost predikant werd in zijn nieuwe gemeente was de kerk totaal afgebrand.
\nZe was net volledig gerestaureerd.
\nEen paar dagen voordat de kerk zou worden opgeleverd, was het gebouw gevuld met een bepaald soort gas om eventuele larven van de boktor in het houten dak en spant te doden.
\nEen vonkje door kortsluiting of een onvoorzichtige bouwvakker die een sigaret opstak, was er de oorzaak van dat de kerk in een paar ogenblikken ik lichtelaaie stond.
\nZe brandde tot de grond toe af.<\/p>\n
Herbouw had geen enkele zin. De kerkenraad besloot van de nood een deugd te maken.
\nEr werd een nieuw gebouw ontworpen.
\nHelemaal naar de inzichten van hoe een eigentijdse kerk er uit moest zien.
\nMet vergaderzalen, een bar, een jeugdhonk en een soort foyer.<\/p>\n
Maar in de kerkzaal zelf moest uiteraard alles gericht zijn op het Woord van God.
\nDe vloer liep naar beneden af. De banken vormden een soort amfitheater binnen rechthoekige zaal.
\nAller ogen zouden tijdens de dienst gericht op een enorme wand van schoon metselwerk die als de Sinai zelf oprees voor het verzamelde volk van God.
\nTegen deze reusachtige muur was een houten preekstoel gemaakt.
\nOm enigszins in verhouding te staan tot de wand was deze preekstoel ook bijzonder groot.<\/p>\n
In oude kerken was de preekstoel meestal niet meer dan een houten broek met een plat klankbord boven het hoofd van de predikant.
\nDeze preekstoel leek veel meer op een aan de muur gehangen kansel van mahoniekleurig hout.
\nMidden op de kansel was een lezenaar aangebracht waarop dag en nacht een Statenbijbel open lag.
\nDeze werd niet meer gebruikt voor de lezingen tijdens de kerkdienst. Er werd uit een nieuwe Bijbelvertaling gelezen.
\nMaar de oude Statenbijbel met zijn koperen sloten zorgde toch voor de nodige uitstraling.<\/p>\n
Het klankbord waaronder de predikant stond tijdens de preek, zag eruit als een enorme hand
\nMet de komst van de microfoon, en helemaal met de draagbare \u201chalsband\u201d microfoon was een klankbord eigenlijk niet meer nodig.
\nMaar een preekstoel had nu eenmaal traditioneel een klankbord.
\nDus werd ook voor deze preekstoel een klankbord ontworpen.
\nIn dit geval was de traditie eigenlijk minder de aanleiding, dan de enorme stenen wand achter de preekstoel.
\nDe situatie vroeg om een verder aankleding van de preekstoel met een klankbord.
\nAnders zou de predikant tegen de grote stenen muur nog nietiger geworden zijn dan hij of zij toch al was op die eenzame hoogte.<\/p>\n
In de gemeente was een kundige timmerman, Jaap Kouwenaar.
\nHem werd gevraagd de preekstoel te maken.
\nOf het idee van Jaap zelf was, of van de architect, is onduidelijk.
\nIn elk geval zagen gemeenteleden die tijdens de inrichting van de kerk even kwamen kijken, dat boven de preekstoel een enorme hand als klankbord zichtbaar werd.
\nDe palm van een hand waarvan vier aaneengesloten vingers zich kromden boven het hoofd van de predikant.
\nHet was een vondst, vond iedereen.<\/p>\n
Maar een hand heeft toch vijf vingers. Waar was de duim?
\nBij nader toezien bleek de hand een rechterhand.
\nOp de plaats van de duim was een houten plaat tegen de muur in dezelfde mahoniehouten kleur als de rest van de hand.
\nWas dat nou wel of geen duim?<\/p>\n
Wie de eerste was die met de veronderstelling kwam, is onbekend.
\nMaar er was iemand die zich als eerste realiseerde dat Jaap Kouwenaar aan zijn rechterhand geen duim had.
\nDie had hij verloren op een ongelukkig moment door een elektrische zaag.
\nAl gauw ging het verhaal dat het klankbord Jaaps eigen hand moest voorstellen.
\nDe mensen die het hoorden, wisten met deze gedachte niet goed raad.
\nZe gniffelden er een beetje om.<\/p>\n
Op de dag van de offici\u00eble opening zat de kerk bomvol.
\nIedereen was trots op de mooie, eigentijdse kerk.
\nVoor het eerst stond er nu echt een predikant op de kansel onder de machtige hand.
\nHet deed de aanwezige gelovigen wel iets.
\nWant een predikant wordt immers behoed door de hand van God die hem als nietig wezen toch bijstaat door de heilige Geest om tijdens de\u00a0 preek zulke grandioze woorden te spreken over genade en verlossing?
\nEn door die troostvolle woorden van de predikant voelde toch iedereen de hand van God om zich heen?<\/p>\n
Kortom, iedereen vond de enorme preekstoel mooi en passend.
\nJaap Kouwenaar ontving tijdens de receptie veel complimenten.
\nMaar de mensen de hem een hand gaven om hem te feliciteren, konden toch niet laten een blik op zijn hand te werpen: ze zagen op de plaats van de rechterduim een vormeloos stompje.<\/p>\n
Intussen gingen er tijdens de bezichtiging gemeenteleden de preekstoel op om even vanaf de positie van de predikant de nieuwe kerk in te kijken.
\nHet was een indrukwekkend uitzicht over de lege banken en paden.
\nE\u00e9n van die nieuwsgierige mensen moet zich op de preekstoel hebben omgedraaid om de hand wat beter te bekijken.
\nWat zag deze beklimmer van de kansel?
\nMidden in de handpalm stonden de letters J K.
\nWaarom stonden die letters daar? Wat betekenden ze?
\nEr was eigenlijk maar \u00e9\u00e9n antwoord mogelijk meenden sommigen: J K stond voor Jaap Kouwenaar. Hij had zijn eigen initialen in de preekstoel gezet.
\nWant die hand zonder duim was toch ook van hem?
\n“Maar je eigen initialen in de preekstoel kerven, dat gaat toch wel heel ver!” vond men<\/p>\n
Toen Rienk vier jaar later in die kerk tot predikant werd bevestigd was hij uiteraard onder de indruk van de hand boven zijn hoofd.
\nHij zag ook de letter J K in de handpalm uitgesneden.
\nEn het duurde niet lang of Rienk kreeg het verhaal van de hand te horen met de bijbehorende gniffel.
\nHij vond het wel een grappig verhaal.
\nMaar het overtuigde hem niet helemaal.
\nDie J kon toch ook een handgeschreven hoofdletter I voorstellen zoals je dat vroeger op school leerde?
\nDan verwezen die letters naar God die zich bekend maakte aan Mozes als \u201cIK ben met u\u201d kortweg \u201cIK\u201d<\/p>\n
Een jaar later kreeg Rienk een telefoontje van mevrouw Kouwenaar dat haar man in het ziekenhuis was opgenomen.
\nHaar stem klonk bezorgd.
\nDiezelfde dag ging hij naar het plaatselijke ziekenhuis.<\/p>\n
Daar trof hij Jaap Kouwenaar voorovergebogen aan in een stoel bij het raam.
\nEen forse man in pyama en pantoffels.
\nJaaps gezicht lichte op toen hij voetstappen hoorde en Rienk de ziekenzaal zag binnenkomen.
\nHij stak zijn hand uit. Rienk pakte die hand om hem te begroeten.
\nZijn eigen hand schoof door tot de pols van Jaap.
\nDe duim ontbrak.
\nRienk realiseerde het zich meteen weer wat hij over die hand gehoord had.<\/p>\n
Jaap was een krachtige persoon.
\nRienk kon zich nu nog beter voorstellen dat deze man hier voor hem bed die enorme hand ontworpen en getimmerd had.
\nHij voelde een bijzonder sympathie voor de maker van de preekstoel waar hij zondag aan zondag op stond tijdens de preek.
\n\u201cIk vind het heel bijzonder om de maker van de preekstoel waar ik zo vaak op sta, te ontmoeten\u201d zei hij \u201chet is en heel bijzondere preekstoel!\u201d<\/p>\n
\u201cDank u\u201dantwoordde de man \u201cU kent ongetwijfeld ook wel het verhaal dat de ronde doet over de preekstoel?”
\nRienk wachtte even met een reactie omdat hij benieuwd was wat de ander verder zou zeggen.
\n\u201cZe denken dat ik mijn eigen naam in die hand gezet heb. Maar het is de hand van God die zegt: \u201cIK sta achter je\u201d<\/p>\n
\u201cVoelt u dat zelf ook zo?\u201dvroeg Rienk in een poging het gesprek te verleggen naar de zorgelijke situatie van de ander.
\n\u201cU bedoelt of ik nu ook de nabijheid van God ervaar?\u201d
\nRienk knikte.
\nHet werd even stil. Er verscheen een traan in de ogen van de man.
\n\u201cIk klamp me aan die hand vast\u201d antwoordde hij snikkend.<\/p>\n
Een week later kreeg Rienk het bericht dat de maker van de preekstoel was overleden.
\nVijf dagen later was de afscheidsdienst in de kerk.
\nNormaal ging hij bij een afscheidsdienst niet op de preekstoel staan bij de preek.
\nHij stond dan liever dicht bij de overledene en de familie bij de lezenaar beneden.
\nMaar die dag beklom hij vastberaden de preekstoel.
\nNatuurlijk vertelde hij aan de aanwezigen het geheim van de hand achter en boven hem.
\nHij voelde zich heel bewust gedragen door de hand van God \u2026\u2026\u2026en van Jaap Kouwenaar<\/p>\n
\u00a9 Martin Los<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Vier jaar voordat Rienk Troost predikant werd in zijn nieuwe gemeente was de kerk totaal afgebrand. Ze was net volledig gerestaureerd. Een paar dagen voordat de kerk zou worden opgeleverd, was het gebouw gevuld met een bepaald soort gas om … Lees verder