Preek op de 1^e Paasdag zondag 20 april 2014 in de Mariakerk te De Meern

Er werd gebruik gemaakt van een scherm en een beamer om de preek aanschouwelijker te maken voor de vele kinderen voorin de kerk. De preek is geen commentaar bij de beelden, maar de beelden ondersteunen die preek. Het scherm belemmerde op geen enkele wijze het zicht op het presbyterium en altaar (zie foto) De afbeeldingen zijn onderaan deze blog te zien in een pdf. bijlage. De eerste afbeelding in de pdf. is het logo van de parochie Licht van Christus die dit jaar 10 jaar bestaat en die vanwege haar naam  “Licht van Christus”  (Paaskaars) eigenlijk haar patroonsfeest viert met Pasen maar dat het hele jaar doet. Op 22 juni 11.00u a.s. met een Openlucht Mis in het hart van de Leidsche Rijn: het Maximapark

Evangelielezing: Johannes 20:1-9 (volgens wereldwijde lectionarium r.k kerk)

Lieve zusters en broeders, groot en klein, afgelopen donderdag keken 3,2 miljoen mensen nar The Passion. (afbeelding 1) Het verhaal van het lijden van Jezus in een modern jasje. Dat zoveel mensen er naar keken op t.v wil natuurlijk wel iets zeggen. Het verhaal van het lijden van Jezus raakt nog steeds heel veel mensen. The Passion eindigde met het kruis. Een wit verlicht kruis: om te zeggen dat er misschien toch iets van hoop uit straalt uit het verhaal, en dat het niet alleen maar droef eindigt.

Als christenen die door de doop en het geloof met Jezus verbonden zijn geloven wij dat het kruis van Jezus inderdaad niet het einde is. Want vandaag vieren we Pasen. We roepen uit: “de Heer is waarlijk opgestaan. Hallelujah”. We gaan dus nu verder waar de Passion eindigde met een open vraag.

Vroeg in de morgen (2) was Maria Magdalena al naar het graf gegaan waarin Jezus was gelegd. Het graf was uitgehouwen in een rots. Zo’n graf was heel kostbaar. Alleen hele rijke mensen konden zich zo’n graf veroorloven.

Er was zo’n rijke man – Jozef van Arimathea heette hij. Die was een volgeling van Jezus geworden. Hij had zijn eigen graf afgestaan zodat het lichaam van Jezus erin gelegd kon worden. Wel een bewijs dat die rijke Jozef veel van Jezus hield.
Zo’n graf in de rots (3) was afgesloten met een zware steen om te voorkomen dat rovers en wilde dieren erbij konden.

“He, wat is dat?” dacht Maria “hoe kan dat nou? De zware steen is weggerold”
Ze gaat gauw naar de leerlingen van Jezus om het te vertellen. Die springen op en gaan ook kijken. Allemaal zijn ze geschrokken. “Zouden boze mensen nu ook nog het lichaam van Jezus gestolen hebben?”

Maar er klopt dan iets niet. Want de linnen doeken waarin het lichaam van Jezus gewikkeld is geweest, liggen netjes opgerold. Zo iets doen dieven niet. Die halen alleen maar alles overhoop.
Wij begrijpen hun verwarring en schrik. Schrik omdat het lichaam van Jezus nergens is. En verwarring omdat alles zo netjes in het graf is.
Het komt eerst helemaal niet bij de leerlingen op dat Jezus is opgestaan. Niet zoals iemand die opstaat uit een soort slaap en gewoon weer verder leeft. Nee, opgestaan op een hele nieuwe manier.

Wat moet je je daar bij voorstellen? Gaandeweg herinneren de leerlingen zich dat Jezus zelf tegen hen heeft gezegd, dat hij zou moeten lijden en sterven, maar dat hij op de derde dag zou opstaan.
Het graf is leeg. Niet omdat rovers hun slag geslagen hebben. Het graf is leeg omdat Jezus leeft op een nieuwe manier. Hij leeft een nieuw leven waarover de dood geen macht meer heeft. Ook het kwade niet.
Wij kunnen ons dat nieuwe leven niet voorstellen. Maar als wij ons iets niet kunnen voorstellen, wil dat niet zeggen dat het er niet is.

Laten we daarom even op bezoek gaan bij een rups. (4) We doen net alsof de rups ons kan verstaan: “zeg, mijnheer of mevrouw rups, wat bent u toch druk bezig met groene blaadjes eten. U hebt  nergens anders oog voor. En wat is uw wereldje klein. Niet veel groter dan de plant waarover u kruipt met uw korte pootjes. Maar er is nog veel meer dan u denkt, hoor!
“Weet u dat u straks om een pop om u heen weeft, een cocon (5) . Prachtig hoor. Van de cocon van de zijderups maken wij mensen zelf weer mooi kleren. Zoals de kazuifel die de pastoor aan heeft.

“Maar beste rups. Daar blijft het niet bij. Want na een tijdje kom je uit die pop. Niet meer als een rups maar als een vlinder. (6) Een prachtige vlinder die door de lucht zweeft. Je wereld is eindeloos groot geworden. En je eet geen bittere groente meer. Je daalt op mooie bloemen neer. Je zuigt heerlijke zoete drank uit hen” (7)

Denk je niet dat die rups zijn hoofd schut en zegt:”dat is totaal onmogelijk. Val me niet lastig met je geklets”. En toch weten wij allemaal, jongens en meisjes, dat de rups echt een vlinder wordt.

Maar zo is het ook met ons. Door zijn dood en verrijzenis wil Jezus ons vertellen dat hij eeuwig leeft op een nieuwe manier. Net als een rups die een vlinder is geworden. Maar dan anders. En dat niet alleen. Hij wil ook ons laten delen in dat nieuwe leven.

Jezus is niet opgestaan als overwinnaar over zonde en dood om aan ons te verschijnen als een held en te zeggen: Kijk mij eens! Ik ben de overwinnaar. Helaas kunnen jullie hier niet komen. DE overwinning is alleen voor mezelf.

(8) We staan niet als kinderen voor een etalageraam met heel mooi speelgoed dat je graag wilt hebben maar niet kunt betalen Je drukt je neus tegen het glas om er zo dicht mogelijk bij te zijn. Maar toch kun je er alleen maar naar kijken. Zo is de overwinning van Jezus niet (9)

Nee, Jezus wil dat wij samen met Hem delen in zijn nieuwe leven. Niet alleen omdat we nu weten dat de dood en het kwade niet meer het einde van ons leven zijn.
Hij wil dat we nu al blij zijn omdat Hij verrezen is en leeft. En Hij wil ons nu al laten proeven hoe zijn nieuwe leven is door dat we altijd vol hoop zijn, en geloof en liefde (10)

Als we in Jezus geloven is ook voor ons het kwade en de dood niet meer het einde van alles, ook van ons eigen leven. Zo mogen we hier en nu, in het leven van alle dag al op een nieuwe manier leven.

Ja, er ligt een heel nieuw leven voor ons. (11) Hoe ziet zo’n leven eruit? Een leven waarin we niet alleen maar aan onszelf denken, een leven waarin we elkaar helpen, een leven waarin we elkaar vergeven.

We hoeven niet te wachten zoals die rups die eerst een pop moet worden om heerlijk te vliegen door de lucht als een vlinder.

Wij mogen hier en nu al een beetje als die vlinder zijn door te geloven in Jezus, dat Hij altijd bij ons is als de levende Heer. We mogen onze vleugels al uitslaan door elkaar lief te hebben. En door altijd vol hoop te zijn. Blij dat we als mensenkinderen ook kinderen van God mogen zijn.

De steen is van het graf weggerold. De Heer is opgestaan. Een nieuw leven is aangebroken voor ons allen, een nieuwe  wereld ligt voor ons.
Laten we met zijn allen die nieuwe aarde betreden en meebouwen aan het rijk van God.
(12) Op die drempel van die nieuwe toekomst wensen we elkaar een Zalig Pasen. Amen

(c) Martin Los pastoor
hier de PDF met de afbeeldingen:  Pasen 2014 Mariakerk.[1]