Preek tijdens de eucharistie op het Hoogfeest van Openbaring van de Heer (Grieks: Epifanie. Ned. Driekoningen. in Nederland gevierd op zondag 4 januari 2015)
Schriftlezingen voor dit feest uit het voorgeschreven wereldwijde lectionarium van den r.k. kerk: 1e lezing Jesaja 60:1-6 2e lezing Efeziërs 3:2-6. evangelie: Matteus 2:1-12
Lieve zusters en broeders, op het Kerstfeest staan we er altijd verwonderd bij stil dat herders de eersten waren die de pasgeboren koning mochten gaan zien. Mannen die er in de ogen van de maatschappij absoluut niet toe deden vanwege hun armzalig bestaan. Zij mochten als eersten Christus verwelkomen. En zij mochten als eersten zijn komst aan de mensen gaan verkondigen.
Dat lijkt helemaal niet op een gelikte reclamecampagne. Want als je mensen die er niet toe doen, uitzoekt om je boodschap te verkondigen, dan weet je dat er niet naar hen geluisterd wordt.
Tenzij…..tenzij je wilt dat juist alle ándere mensen die het gevoel hebben dat ze niet meetellen, bereikt worden. De armen, de eenvoudigen, de gebrekkige en zoekende mensen.
Dat is nog steeds onze opdracht als we in onze tijd de blijde boodschap verkondigen. Dat we dat niet vanuit de hoogte doen. Alsof wij christenen, meer of beter zijn dan anderen. Nee, we verkondigen de blijde boodschap vol vreugde omdat wij tot onze eigen verwondering uitgekozen zijn om in Jezus te geloven. En dat we dat graag met velen willen delen. Juist met de mensen die het gevoel hebben dat ze er niet toe doen, en die niet durfden dromen dat ze door God zijn kinderen zouden worden genoemd.
Die verleiding ligt altijd op de loer dat we ons door onze godsdienst meer voelen dan anderen. Dat is een vergissing. We moeten ons juist één voelen met alle mensen omdat we niet meer zijn dan hen. Ook omdat de boodschap dan helemaal niemand bereikt. Als wij het Evangelie verkondigen met de instelling dat wij een elite vormen die boven anderen uitsteekt, moeten we niet gek op kijken als er niemand naar ons luistert.
Het is heel gemakkelijk om in deze tijd te zeggen dat geloof mensen niets meer zegt. Dan kun je je terug trekken op je eigen gelijk. Maar we kunnen ook zeggen: “wat jammer dat we er in onze tijd niet in slagen de juiste toon aan te slaan om als echte herders de mensen van nu te bereiken, als mannen en vrouwen met visie en bezieling die tegelijk weten wat de noden van de mensen zijn.
Laten we nog beter kijken waar we nu bij de mensen aanknopingspunten kunnen vinden voor het Evangelie. Dat geldt voor ons allemaal, voor de pastores, de leidinggevenden en alle gedoopten. Waarom zou het jaar 2015 niet daarvoor zomaar ongekende kansen bieden? Maar daarvoor is wel geloof nodig. Te beginnen bij ons zelf persoonlijk en bij ons als geloofsgemeenschap.”
Op het feest van Driekoningen staan we even verwonderd dat naast de herders drie vreemdelingen uit het Oosten als eersten de nieuw koning geschenken komen brengen. Het zijn niet de hovelingen en de geleerden uit Jeruzalem die naar het kind in de kribbe komen. Ze hebben alles in handen om dat wel te doen.
Ze hebben immers de bijbelse boekrollen. Daar staat geschreven dat de Verlosser in Bethlehem geboren zal worden. Maar zelf als de wijze uit het Oosten hen ernaar vragen, gaat ze nog niet mee om te kijken.
En de paranoide koning Herodes bedenkt al een plan om een mogelijk aantasting van zijn macht meteen de kop in te kunnen drukken.
Het zijn wijzen uit het Oosten die een ster gezien hebben, en zo bij het kind in de kribbe komen met hun geschenken.
Ook dat wil ons natuurlijk iets zeggen net als bij de herders. Dat mensen uit de hele wereld Jezus Christus zoeken en als Redder zouden aanvaarden, was door de profeten al eeuwen verkondigd. We hoorden het in de eerste lezing. En nu gingen de oude woorden in vervulling. Dat is precies wat er gebeurd is.
Na Pasen trokken de apostelen de wereld in om de blijde boodschap van Jezus Christus te verkondigen aan de Joodse mensen, maar ook aan alle mensen die God niet kenden. Die zagen de ster die uit Israel was opgegaan. Ze ontdekten in Jezus de Heiland van de wereld die hen tot kinderen van God maakte.
Zo mogen wij er nog steeds op vertrouwen, dat de Heer zelf het licht is dat mensen wekt. Wíj mogen verkondigen als herders. Maar Hijzelf is ook aan het werk.
Wie weet hoe Christus’ licht al in de harten van mensen schijnt. Hij zorgt er steeds in de geschiedenis weer voor dat we voor verrassingen komen te staan. Want als Christus mensen raakt en in beweging brengt dat brengt hij ook het mooiste in hen aan het licht.
Al hun talenten komen ze hem aanbieden: goud, myrrhe, wierook.
Goud staat voor alles wat duurzaam is. Echte liefde en trouw. Dat wekt Jezus in mensen op.
De wierook die vanmorgen ook hier in de kerk rond het altaar opstijgt, staat voor heiligheid. De liefelijke zoete geur die omhoog stijgt is, beeld van ons leven dat als een offer omhoog stijgt, een offer van dank aan God.
Myrrhe staat voor de lekkere reuk die wordt toegevoegd aan olie waarmee lichamen gezalfd en gebalsemd worden. Het wil zeggen dat alles wat in Jezus’ naam gedaan wordt niet bedorven raakt. Het maakt deel uit van het eeuwige leven, van het koninkrijk van God. Het is verrukkelijk. Heerlijk!
Het Evangelie van Jezus Christus is zo mooi dat het ook het mooiste en zuiverste en duurzaamste in mensen oproept en blootlegt.
Natuurlijk staan moeten we als gelovige mensen met beide benen op de grond. Maar laten we wel een neus hebben voor waar Christus aan het werk is. Binnen en buiten de kerk.
Laat er geen plaats zijn voor cynisme. Cynisme hoort nergens thuis maar zeker niet in de kerk. De kerk zou toch de laatste plaats moeten zijn waar je cynische geluiden hoort. Laten we ons hart ophalen aan wat mooi en zuiver en duurzaam is in de kerk en in mensen. Kortom laten we bezig zijn met wat mensen blij maakt en verkwikt. Dat werkt aanstekelijk. Het maakt ook een geloofsgemeenschap aantrekkelijk.
Een nieuw jaar des Heren is begonnen. Laten we vol verwachting dit jaar ook als geloofsgemeenschap binnen gaan. We mogen heel dankbaar zijn voor alle inzet in het afgelopen jaar. Door uw gebed, uw activiteiten, uw financiele bijdrage, uw geloof.
Laten we ook ons beste beentje voorzetten voor het jaar 2015.
En vooral laten we de vreugde van het geloof samen beleven en vol verwachting zijn voor wat Christus teweeg brengt in mensen en waar de heilige Geest toe in staat is.
Soms dankzij ons……soms ondanks ons.
Amen
(c) Pastoor Martin Los