Laatst was ik met een hele goede bekende bij de opticien. Haar randloze bril was in de wastafel gevallen en kapot. Aanleiding om een nieuw montuur te passen? Nu eens naar de laatste mode een bril met randen? Het valt niet mee als je zo’n grote overstap overweegt. Daarom stond haar gezicht bij elke nieuwe bril die gepast werd, niet erg vrolijk.
Spontaan zei ik opbeurend: “bij droefheid past geen énkele bril”.  Een nieuwe oneliner was geboren.
De opticien op een afstand nog wat montuurtjes uitzoekend, keerde zich om en zei:  “mag ik die in de toekomst gebruiken?”