Preek op de 26e zondag door het jaar op zondag 29 september 2019 in de Mariakerk bij een koorjubileum

‘Strijd de goede strijd van het geloof, grijp het eeuwige leven” 1) schrijft Paulus aan Timotheus, zijn jonge medewerker. De apostel noemt Timotheus zijn “kind in het geloof’ omdat hij de Blijde Boodschap persoonlijk heeft verkondigd aan hem en zo heeft de apostel het geloof in Timotheus gewekt heeft. 
Het geloof moet in mensen gewekt worden. Dat kan en mag niet met dwang, chantage, gezanik of geweld. Je kunt alleen maar uit vrije wil tot geloof komen. Het wordt in ons gewekt door de verkondiging van de Blijde Boodschap. Die wekt in mensen het verlangen om Jezus Christus te leren kennen en het eeuwige leven te ontvangen.
Een oud-Nederlands woord voor boodschap is Mare. De  blijde boodschap is de blijde Mare. Vandaar de naam van ons koor dat vandaag zijn halve eeuw feest viert: Singhet die Máre. Dat is opdracht om de Blijde Boodschap door zang te verkondigen. Het is ook een knipoog naar de rivier die hier in de Romeinse tijd stroomde, de Mare, waarnaar De Meern genoemd is. Deze kerk hier is gebouwd op een vroegere zandwal van deze rivier. Is dat niet een vondst? Singhet die Mare klinkt allereerst als appel om het Evangelie te verkondigen maar het klinkt als erkenning dat de Meern inderdaad de Blijde Boodschap verkondigt door haar zang tot op de dag van vandaag. Dat is reden tot grote dankbaarheid aan de zangers nu en aan de velen die inmiddels opgenomen zijn in het hemelskoor van stemmen.
Singhet die Mare vervult de opdracht om het Evangelie te verkondigen en zo het geloof in de harten van de mensen te wekken en te versterken. Het koor doet dat, zoals al onze koren, als onderdeel van de geloofsgemeenschap Want de hele geloofsgemeenschap heeft tot taak heeft de blijde boodschap te verkondigen. Op allerlei wijze, door zang, maar ook door uitleg en door aandacht voor de nood van mensen, en onderlinge liefde.
Een kerkkoor als Singhet die Mare treedt niet op tijdens de eucharistieviering. Ze geeft geen concert. Ze dient de gemeenschap. Natuurlijk doen de leden hun best zo mooi mogelijk te zingen. Daar repeteren ze elke week voor. Maar mooi zingen is niet het hoofddoel. Doel is het wekken van geloof én versterken van geloof door het Evangelie te verkondigen. Doel is de hele gemeenschap tot een gemeenschap te maken die de Blijde Mare verkondigt, zodat mensen  verlangen uit vrije wil Jezus Christus te leren kennen, lief te hebben en het eeuwige leven te omarmen. Daarom zingt het jubilerende koor vandaag gewoon als op andere zondagen in de eucharistie.
De schriftlezingen en gebeden zijn dan ook gewoon die van de 26^e zondag door het jaar. Die lezingen gaan niet speciaal over zang en muziek. Of het moesten de woorden van de profeet Amos zijn: “Ze verzinnen maar liederen bij het getokkel van de harp en denken dat hun speeltuig dat van David evenaart” 2). Amos uit felle kritiek op de hogeren kringen die in een bubbel leven alsof ze alleen op de wereld zijn. Hun volksgenoten zijn in nood. De wereld stort in, maar zij trekken zich er niets van aan.
Kennelijk kunnen zang en muziek ook een vlucht uit de realiteit zijn. Een soort roes. Dat is niet de bedoeling van de zang en muziek in de kerk. Hoe mooi en ontroerend ze ook kan zijn, ze wil juist een relátie tot stand brengen, de relatie tot God, tot Jezus Christus en tot elkaar. Die relatie is het eeuwige leven waarover Paulus spreekt als hij tot Timotheüs zegt: “grijpt het eeuwige leven”.  Door de verkondiging van de Blijde Boodschap wordt ons het eeuwige leven in de schoot geworpen. Het is de levende relatie tot Christus. Een levende relatie die door niets en niemand verbroken kan worden, zelfs niet door het kwade dat ons treft, of de dood. Vandaar:  Singhet die Mare!
Jezus roept ons weg uit een wereld, hij roept ons weg uit een leven waarin we alleen voor onszelf bestaan zoals de rijke man in de gelijkenis die Jezus vertelt 3). Hij leeft helemaal in zijn eigen bubbel. Anderen bestaan niet voor hem of alleen om hem te behagen. Het valt op dat hij geen naam heeft ondanks zijn status. Terwijl de arme wel een naam heeft: Lazarus. Dat wil zeggen: God is mijn helpen. In al zijn armoede is hij een waarachtig mens. Hij wordt gekend en hij wordt bemind door God. Jezus waarschuwt voor zelfgenoegzaamheid omdat ze onbarmhartig en trots maakt. Zelfs in de andere wereld wil de trots man Lazarus behandelen als een knechtje: “Vader, Abraham, zeg dat hij met zijn vinger een druppel water op mijn tong komt brengen” in plaats van: sorry Lazarus dat ik jou niet heb zien staan of liever: liggen. Vergeef mij”. Zelfgenoegzaamheid en onbarmhartigheid zijn bijna niet te doorbreken, wil dit zeggen
De gelijkenis is een oproep om niet je hart af te sluiten voor anderen. Het is niet de rijkdom op zich die Jezus afwijst. Abraham die Lazarus in zijn schoot opneemt, was ook rijk, maar hij leefde met God. Daardoor was hij rechtvaardig en barmhartig.
Het evangelie is één bevrijdende oproep om de levende relatie tot Jezus Christus aan te gaan en te onderhouden. In die relatie voelen we ons als mens gekend en bemind. Door die relatie zien we ook onze de ander aan als medemens. Een mens met een naam en een gezicht, in elk geval bij God.
Het Evangelie maakt de echte mens, de mens met een hart, naar het beeld van God, in ons wakker.
‘Strijd de goede strijd van het geloof, grijp het eeuwige leven”. Dat zegt Paulus tegen zijn kind-in-het-geloof. Dat is oproep van Singhet die Mare al een halve eeuw. Samen met het koor zijn we daar onuitsprekelijk dankbaar voor. Singhet die Mare, dat is de oproep aan ons als gelovigen. Sighet die Mare, dat is de oproep van de kerk aan alle mensen.
Moge ook in onze tijd boodschap van bevrijding de harten van de mensen raken. Laten we leven en zingen tot eer van God en onze Heer Jezus Chistus en tot heil van alle mensen: Singhet die Mare………!. Amen

pastoor Martin Los

Schriftlezingen volgens het leesrooster van de r.k. kerk op zon- en feestdagen voor de 26ste zondag door het jaar
1) zie 1e Brief aan Timotheus 6:11-16
2) zie Amos 6:1a,4-7
3) zie Evangelie naar Lukas 16:19-31