Schriftlezingen voor het Feest van Onze Lieve Vrouw van Lourdes uit het universele r.k. lectionarium: 1e lezing Jesaja 66:10-18 Evangelie Johannes 2:1-12
De Mis begon met een processie waarna de deelnemers hun kaars voor het mooie Mariabeeld plaatsten
Lieve zusters en broeders, wat een mooie, vreugdevolle beelden worden ons aangereikt op dit feest van Maria van Lourdes. Jeruzalem wordt bezongen, als bron van vreugde, als moederstad. “Laat u tot verzadiging toe zogen aan haar borsten vol troost en u vol genot laven aan haar rijke boezem” klinkt het poëtische.
Het is aardig om te weten dat Maria in Jeruzalem geboren is. Het huis waar haar ouders woonden wordt nog steeds aangewezen door de vrome overlevering.
Maria wordt in de traditie van de kerk ook geprezen als moeder op wie haar kinderen, de gelovigen, nooit vergeefs een beroep doen.
Maar waarom wordt Maria geprezen als een moeder van Goede Raad, of Altijddurende Bijstand of de Onbevlekte Maagd van Lourdes? Omdat zij de moeder van de Heer is. Waarom mogen wij ons als het ware aan haar laven? Omdat zij ons bij Jezus brengt, bij God.
Laten we dat nooit vergeten. Door Maria mogen wij Jezus zien op een manier die alleen zij kan doen. Wat mooi als we Jezus ontmoeten en zien met de ogen van Maria die op alle momenten van zijn leven dicht bij Hem was, ook tijdens zijn onbegrijpelijk lijden op weg naar het kruis en zijn sterven. Maar ook was zij er bij toen de Heilige Geest allen vervulde op het Pinksterfeest. Zij deelde in de ervaring van de apostelen dat de Heer leefde. Ze mag nu in de hemel als onze voorspraak dicht bij Hem zijn.
Dicht bij Maria zijn, betekent, dicht bij Jezus zijn, en onze Heer zien met haar hart vervuld van liefde. Als Maria de plaats die haar als moeder toekomt, heeft in ons persoonlijk leven en in de geloofsgemeenschap, is dat quality-time voor iedereen.
Naast het hoopvolle beeld van Jeruzalem als moeder met haar zogende borsten wordt ons een ander hoopvol en vrolijk beeld aangereikt, van de bruiloft te Kana.
Je kunt niet naar dit verhaal luisteren, zonder een blij gevoel te krijgen, ook al ken je het uit je hoofd. Een feest dat op een fiasco lijkt uit te draaien, wordt door Jezus gered. Het is Maria die net als Jezus op het feest genodigd is. Ze ziet niet werkeloos toe. Zij herkent de nood van het bruidspaar: “Ze hebben geen wijn meer!” zegt tegen Jezus. Zijn reactie lijkt afwijzend, maar is het niet: “Vrouw, wat is er tussen u en mij”. Met andere woorden: Geef je mij nu een opdracht beschouwen als moeder aan haar zoon? Of vraag je het mij omdat je in Mij gelooft. Dan moet je het aan mij overlaten: “nog is mijn uur niet gekomen!”
Maria twijfelt geen moment en ze fluistert de knechten in: “Alles wat Hij u zegt, doet dat”. Als het water in de kruiken wijn water is geworden, dan weet zij door wie en de knechten weten het. Zo wordt het feest dat een fiasco dreigde te worden een echt feest. Ook hier weer Maria die de nood van de mensen aan Jezus bekend maakt, en die bedienden voorbereidt zodat ze niet aarzelen en haar goede raad opvolgen en luisteren naar Jezus als het zover is.
Zo mogen ook wij vertrouwen dat ze ook nu ons gelooft versterkt in haar Zoon waar we anders misschien niet attent genoeg geweest zouden zijn.
Door de ogen van Maria zien we Jezus op een bijzondere manier, en zo staan we open voor Gods genadegaven.
Maar om dicht bij Maria te zijn, en haar te kennen, moeten we tegenover haar niet hoog van de toren blazen: alsof we zeggen: Maria, laat ons maar eens zien wat jij kunt bereiken bij God want jij bent toch Jezus’ moeder. Zo’n respectloze benadering getuigt niet van geloof maar ongeloof.
Het feest van onze Lieve Vrouw van Lourdes leert ons dat Maria alleen gezien wordt door hen die nederig van hart zijn. Want Maria verscheen in Lourdes aan een jong meisje uit een arm gezin: Bernadette.
Ze was hout aan het sprokkelen. Zwaar werk. Ze moest bij ieder takje dat ze opraapte bukken, met de takkenbos op haar rug. Als ze neerknielt om te bidden, verschijnt Maria haar.
Daar welde de volgende dag water op. De bron waar sindsdien miljoenen mensen zich aan gelaafd hebben. Ongelofelijk veel zieken en mensen met gebreken komen er om getroost en bemoedigd en soms zelfs genezen weer naar huis te gaan.
De zieken worden begeleid door hun familie en verpleegkundigen die zelf ook bemoedigd en getroost weer teruggaan naar huis.
Er heerst een sfeer van gezelligheid tussen mensen van allerlei nationaliteiten en talen, als tussen broeders en zusters. Een feestelijk gevoel zoals in Kana waar de beste wijn tot het laatste bewaard was.
velen waren naar de Willibrordkerk gekomen om in een warme liefdevolle sfeer pastor Kouijzer te gedenken op zijn geboortedag
Het was die sfeer van vriendelijkheid die we ook in pastor Jan Kouijzer herkennen. Hele praktische vroomheid kenmerkte hem. Als het niet echt om wezenlijke geloofszaken ging, deed hij liever wat water bij de wijn, dan dat er conflicten of spanningen ontstonden.
Een luisterend oor en gezelligheid stonden bij hem voorop zoals we allemaal ervaren hebben.
Ook de viering van zijn verjaardagen op de pastorie en later in Huize Alenvelt onderstreepten dat. Mensen die elkaar alle goeds gunden en samen rond de tafel zaten, was het moment waarop hij zelf glunderde en gelukkig was.
Pastor Kouijzer vierde op zijn verjaardag altijd deze liturgie van O.L.V. Lourdes.
Al heeft Jan een bezoek aan Lourdes altijd uitgesteld om altijd dicht bij zijn parochianen te kunnen zijn, ademde hij zelf echt de sfeer van Lourdes, van Maria die alle mensen rondom Jezus verenigt in liefde en dienstbaarheid en zachtmoedigheid.
Als we onze oud-pastor gedenken, dan is Maria niet ver. Zijn gedachtenis zal altijd aan de dag verbonden blijven. En we eren hem ook als we vanuit dezelfde mariale geest met elkaar omgaan en mensen bij Jezus brengen. Dat was Maria’s enige doel. Mogen wij dat ook beschouwen als mooiste wat er in ons leven kan gebeuren zoals het was voor pastor Kouijzer was, zijn gedachtenis zij ons altijd tot zegen. Amen.
Pastoor Martin Los
