Tag archieven: Jeruzalem

Homilie zondag 22 A 3 september 2023 Culemborg

Geplaatst op door
Beantwoorden

Dierbare zusters en broeders, vorige week zondag hoorden we dat Jezus Petrus uitriep tot de steenrots waarop hij zijn kerk zou bouwen vanwege Petrus’ belijdenis: Gij zijt de Christus, de Zoon van de levende God. (Mattheus 16:13-20) Maar vandaag maakt Jezus Petrus een snoeihard verwijt dat hij een struikelblok is: “Ga weg Satan. Want gij zijt mij een aanstoot want gij laat u lijden door menselijke overwegingen en niet door wat God wil” 1)
Heeft Jezus zich dan zo vergist in Petrus? Is de steenrots plotseling onbruikbaar geworden voor de bouw van Christus’ kerk? Nee, maar Petrus en zijn medeapostelen moeten nog veel leren. Zij hebben hun geloof beleden dat Jezus de Christus is, de Zoon van de levende God. Maar ze hebben daarbij hun eigen beeld en verwachting. Van een toekomstige koning die Israël zal bevrijden van de overheersing door de Romeinse bezetters. Daar past absoluut niet bij wat Jezus hen in het vooruitzicht stelt: “dat hij naar Jeruzalem moest gaan en dat hij daar veel zou moeten lijden van de oudsten, de hogepriesters en de Schriftgeleerden maar dat hij na ter dood te zijn gebracht, op de derde dag zou verrijzen”. Die woorden botsen volkomen met de verwachting die de leerlingen koesterden. Jezus gaat nog verder. Niet alleen hijzelf zal veel te lijden krijgen, maar ook zijn leerlingen: “Wie mij wil volgen, moet mij volgen door zichzelf te verloochenen en zijn kruis op zich te nemen”.
Jezus volgen kan aantrekkelijk en eervol zijn, zolang het ons niets kost. Zolang hij maar de kant opgaat die wij voor onszelf uitgestippeld hebben, is alles prima. Zolang God doet wat wij in ons voordeel vinden, kan ons geloof niet stuk.
Maar als de weg van Jezus offers vraagt zeggen we dan niet met Petrus: “Dat verhoede God, Heer”.? Niet alleen dat Jezus iets overkomt, maar ook onszelf.
Paus Franciscus tekent hierbij aan: “Jezus herinnert ons eraan dat Zijn weg de weg van de liefde is, en er is geen ware liefde zonder het offer van zichzelf.
Vanuit de wereld gezien, is het kruis een aanstoot. Maar dat komt omdat we de buitenkant van het kruis zien. Maar als we op de uitdaging van het kruis ingaan – als we er binnengaan – ervaren we de weldaad van de liefde en de werkelijk kracht van het leven.
Jezus nodigt ons uit hem te volgen: “wie zijn leven wil redden, zal het verliezen. Maar wie zijn leven verliest om Mijnentwil zal het vinden”. Dit is het geheim dat God in onze menselijke natuur heeft verborgen: Dat is de regel dat alleen liefde aan het leven zin en geluk geeft. Wie zijn talenten, energie en tijd alleen besteedt om zichzelf te sparen, te beschermen en te realiseren, verliest zichzelf in een leven waar eigenlijk de ziel uit is. Als iemand daarentegen voor de Heer leeft en zijn leven op de liefde bouwt, zoals Jezus deed, dan kunnen wij werkelijke vreugde smaken en zal ons leven niet steriel zijn, maar vruchtbaar.”
Als geloofsgemeenschap mogen we elkaar hierin ondersteunen en inspireren. Het is een eer en een uitdaging om elkaar als geloofsgemeenschap te dragen. Daarom komen we samen om de eucharistie te vieren, het offer van Christus waaraan we het onze mogen bijdragen. Teken dat we het kruis niet uit de weg gaan, maar het omarmen als de weg van de liefde. Amen

Martin Los, pr
1) Evangelielezing tijdens de eucharistieviering op de 22e zondag vaan het kerkelijke jaar: Mattheus 16:21-27

altijd als pelgrims op weg

Geplaatst op door
Beantwoorden

Preek op de 13e zondag door het jaar  2 juli 2023 Houten*

Voor veel mensen is dit een bijzonder ingrijpende tijd. Als het kan gaan we op vakantie om even alles achter ons te laten, en vooral de dagelijkse routine die maakt dat soms in een tredmolen lopen. Maar op vakantie voelen we ons vrije mensen. Voor jongeren is dit ook de tijd dat je je vertrouwde school achter je laat. Een nieuw opleiding gaat beginnen. Een nieuwe onbekende toekomst ligt open. Dat is natuurlijk aantrekkelijk. Een nieuw begin. Maar het is ook spannend. Klikt het met de nieuwe klasgenoten en de nieuw medestudenten? Zullen de leraren en de docenten een beetje aardig zijn. Zal de leerstof niet te moeilijk voor je zijn? Het is helemaal niet gek dat je je wat onzeker of zelfs angstig voelt. Belangrijk is dat je je er niet helemaal allen voor voelt staan. Die oerervaring van een nieuwe onbekende toekomst binnen gaan hadden in de tijd van de Bijbel de pelgrims wanneer ze vanuit hun dorp op weg gingen naar Jeruzalem. Dat was zo’n beetje de enige reis die ze ooit maakten als ze geen koopman of soldaat waren. Ze kwamen nooit verder dan de postzegel waar ze woonden. Onderweg zongen ze dan liederen – geen potje met vet zoals tegenwoordig tijdens de avondvierdaagse – maar Psalmen voor een pelgrimstocht. In de Bijbel staat een hele bundel psalmen. Wel 150. Eén daarvan hebben we vanmorgen voorgelezen: Psalm 121. Hij staat in het boekje voor deze Mis. De pelgrims die op weg gingen naar Gods huis, de tempel in Jeruzalem, trokken in groepjes op. Ze zongen om beurten. De ene groep zong:  ‘Ik hef mijn ogen op naar de bergen, Vanwaar zal mijn hulp komen?” De andere groep antwoordde “De hulp komt mij van de Heer die gemaakt heeft hemel en aarde”.
Ze zagen tegen die bergen op. Want daar huisden wilde dieren zoals leeuwen en beren. Je kon struikelen en een been breken. Er waren struikrovers. Maar ze hadden ook elkaar en het prachtig vooruitzicht om straks die mooie stad Jeruzalem en de tempel te zien waar ze zoveel over gehoord hadden. De ene groep pelgrims vervolgde: “Hij laat niet wankelen uw voet. Niet sluimeren zal uw behoeder” en de andere groep antwoordde: “Zie niet sluimert, niet slaapt de behoeder van Israel. Wat zou het mooi zijn als jullie deze pelgrimspsalm op je nachtkast je hadden liggen. Of in je schoolagenda. Juliie zijn opgevoed in het geloof dat God over ons waakt. Je ouders en de kerk hebben je dat voorgedaan. Probeer ook zelf te leven met vertrouwen in God die hemel en aarde gemaakt heeft. Maar die ook jou beschermt: “Hij zal je behoeden voor alle kwaad, behoeden wil hij je ziel” zo gaat de psalm verder.
Tot slot. Jezus is ook op weg naar Jeruzalem. Heel zijn leven was een pelgrimstocht. Hij roept zijn leerlingen op hem te volgen. Maar ze moeten niet afhaken als ze moeilijkheden op die weg tegenkomen. Ze moeten geen geitenpaadjes kiezen of de gemakkelijkste weg nemen. Ze moeten openstaan voor de hulp die ze onderweg van onbekenden ontvangen. Dat bedoelt Jezus met: “Wie mij wil volgen, moet wel zijn kruis dragen”. Daarom maken we ook als we aan iets beginnen het kruisteken.  “Laten we het voorbeeld van Jezus volgen. Vertrouwen hebben. Zie niet op tegen de toekomst. Leg je zorgen in je gebed, bijvoorbeeld voor het slapen gaan, aan God voor. Zoals de pelgrimspsalm eindigt: “De Heer behoedt je uitgaan en ingaan, van nu aan tot in eeuwigheid”. Amen

Martin Los, pr

* deze viering op de grens van de schoolvakantie werd enthousiast begeleid door jongerenkoor Yes en kinderkoor Zing-zang waarvan afscheid werd genomen.
** De preek werd besloten met een visualisatie door Meike Hettinga, pastoraal werkster, over de weg, de kruispunten, de onbekende toekomst

Evangelielezing in deze viering: Matteus 10:37-42
Tussen de lezingen: Psalm 121 met als refrein “Nada te turbe” (Laat niets je verontrusten) Taize.