De Tien Geboden voor milieubewust persoonlijk en maatschappelijk leven I

De Rooms-katholieke Kerk heeft in het jaar 2005 bij monde van de  Pauselijke Raad voor Gerechtigheid en Vrede Tien Geboden voor het milieu gepubliceerd.
In deze Blog geef ik mijn niet geautoriseerde vertaling uit het Engels van het Vaticaanse stuk http://www.zenit.org/article-14529?l=english

In de volgende Blog probeer ik de oorspronkelijke tekst  zo kort mogelijk samen te vatten in de stijl van een opdrachten gericht aan de gelovigen, en een uitnodiging aan alle mensen. Hieronder eerst de eigenlijke uitgebreide tekst

1. De Bijbel leert de fundamentele morele principes die nodig zijn om op de juiste wijze het  vraagstuk van het milieu  te benaderen. a) De menselijke persoon, naar Gods beeld gemaakt, is verheven boven alle andere schepselen die op hun beurt alleen op een verantwoorde manier gebruikt mogen worden. b) De menswording van Christus en zijn leer leggen getuigenis af van de waarde van de  natuur: niets dat bestaat, valt buiten het goddelijk plan van schepping en verlossing.
2. De sociale leer van de kerk brengt twee fundamentele punten in herinnering. Enerzijds mogen we de natuur niet verlagen tot slechts een instrument, dat gemanipuleerd en geëxploiteerd wordt. Anderzijds mogen we de natuur niet tot een absolute waarde maken of het boven de waardigheid van de menselijke persoon stellen
3. Het vraagstuk van het milieu  omvat de gehele planeet, als een gemeenschappelijk goed. Onze verantwoordelijkheid ten aanzien van het milieu strekt zich ook uit tot de toekomstige generaties
4. Het is noodzakelijk om de voorrang van de ethiek en de rechten van de mens vast te stellen boven de technologie, en op deze wijze de menselijke waardigheid te beschermen
5. De natuur moet niet beschouwd worden als een werkelijkheid die goddelijk is in zichzelf. Daarom is zij niet taboe voor menselijke activiteiten. Ze is veeleer een geschenk van de Schepper aan de gemeenschap van mensen, toevertrouwd aan het menselijk verstand en morele verantwoordelijkheid. Hieruit volgt dat het niet ongeoorloofd is het ecosysteem te veranderen op voorwaarde dat  dit wordt gedaan in de context van respect voor haar samenhang  en schoonheid, en dat daarbij in beschouwing wordt genomen het nut van elk schepsel in het geheel.
6. Ecologische vraagstukken benadrukken de behoefte om een grotere harmonie te bereiken tussen maatregelen die bedoeld zijn om de economie te ontwikkelen en die welke erop gericht zijn om het milieu te beschermen en tussen de nationale en internationale politiek. Economische ontwikkeling moet trouwens ook rekening houden met de eenheid, samenhang en het ritme van de natuur, want alle natuurlijke bronnen zijn eindig. En alle economische activiteiten die gebruik maken van natuurlijke bronnen moeten ook in het totaal van de kosten de kosten voor het behoud van het milieu  doorberekenen
7. Zorg voor het milieu betekent dat we actief moeten werken aan de integrale ontwikkeling van de armste gebieden in de wereld. De goederen van deze wereld zijn geschapen door God om op een wijze manier te worden gebruikt door iedereen. Deze goederen dienen te worden gedeeld op een rechtvaardige en liefdevolle manier .Het principe van de universele bestemming van alle goederen der aarde biedt een fundamentele oriëntatie op de complexe relatie tussen ecologie en armoede
8. Samenwerking, door middel van wereldwijde overeenkomsten, geruggensteund door internationale wetten, is nodig om het milieu te beschermen. Verantwoordelijkheid ten opzichte van het milieu moet op een adequate manier worden geïmplementeerd in wetgeving en rechtspraak.  Deze wetten en overeenkomsten moeten worden geleid door de eisen van het gemeenschappelijke welzijn
9. Werkt nationaal en internationaal samen om door wetgeving en handhaving het milieu te Onze manier van leven moet de principes van somberheid, matiging en zelfdiscipline, voor ogen houden, zowel op persoonlijk als maatschappelijk terrein. Mensen moeten ontsnappen aan de mentaliteit van alleen maar consument zijn, en men moet wijzen van productie bevorderen die de geschapen orde respecteren, en ook voorzien in de basisbehoeften van alle mensen. Deze verandering in manier van leven wordt bevorderd door een groter bewustzijn van de onderlinge afhankelijkheid van  alle bewoners van de aarde
10 Milieuvraagstukken vragen om een geestelijk antwoord, geïnspireerd door de overtuiging dat de schepping een gave van God is, die hij mensheid in handen heeft gegeven om er op een verantwoorde en liefdevolle wijze mee om te gaan. De basishouding van mensen ten opzichte van de geschapen wereld dient er een te zijn van verwondering en dankbaarheid.
In feite leidt de wereld de mensen telkens weer tot het mysterie van God die haar heeft geschapen en haar blijft in standhouden.
Wanneer God wordt vergeten, wordt de natuur beroofd van haar diepste betekenis en berooid achtergelaten. Als echter de natuur wordt herontdekt  in haar rol als geschapen werkelijkheid, zal de mensheid een duurzame relatie kunnen aangaan met de natuur waarbij rekening gehouden wordt met haar symbolische en mystieke dimensies. Op deze wijze opent zich een weg voor de mensheid naar God, schepper van hemel en aarde

vert. ML

Copyright van de Heilige Geest

Bijbel voor ongelovigen
Met zijn Bijbel voor ongelovigen stelt Guus Kuijer ons voor de vraag  of er zoiets is als copyright van de Bijbel. Kuijer gaat heel vrij om met de tekst van de Bijbelverhalen. Zou iemand dit doen met zijn werk, dan zou er spoedig een rechtszaak volgen met een beroep op copyright. Je mag niet zonder toestemming stukken van iemands werk overnemen, en al helemaal niet naar je eigen smaak en voor je eigen doel veranderen.

Auteur van de Bijbel
Gaat de auteur van de Bijbel Kuijer nu een proces aan doen? Nee, natuurlijk niet, is de reactie. Want de schrijvers van de Bijbelboeken zijn al lang gestorven. Dus er rusten geen auteursrechten meer op. Interessant dat we dan ineens over “auteurs” gaan praten. Want zou de Bijbel zomaar een verzameling losse boekjes zijn, dan zou het niet zo’n uniek monument geworden zijn. Kuijer lift met zijn bewerking mee op de status die de Bijbel in de wereld heeft. Waar is die status aan te danken?

Levende traditie
Naast de schrijvers van de Bijbelboeken, wie dat dan ook mogen zijn, is er de traditie die de boeken heeft bewaard en verzorgd in de tempel en de synagoges. Niet alleen de schrijvers van de bijbel(boeken), maar ook de doorgevers en behoeders in de tijd van voor de perkamenten boeken, de tijd van de boekrol, hebben bijgedragen aan de Bijbel. Zij maakten deel uit van de vierende gemeenschap die samen kwam om te Heilige Schrift te laten spreken door de reciterende zang in de synagoge. Zo was de bijbel nog nauwelijks een boek, maar een schat in de harten en geheugens van de vromen.

Liturgie
Bij deze verzameling van Geschriften die als Tenach (Thora, Nebiim, Chetoebim) al een eenheid vormden, kwamen door het Christendom als een soort verklarend naschrift  en climax tegelijk de Evangeliën met de andere geschriften (brieven, handelingen, Apocalyps).
In de Eucharistie worden vanouds de profeten (Het zogenaamde Oude Testament of Tenach) en de apostelen (Handelingen, Brieven , Apocalyps) gelezen voor het Evangelie uit. Eerst de dienaren dan de Heer zelf als in een processie. Men kan dus de bijbel helemaal niet losmaken van de vierende geloofsgemeenschap, de kerk.
De boekdrukkunst, pas vijfhonderd jaar oud, heeft er toe bijgedragen dat de bijbel gaandeweg een eigen bestaan ging leiden als boek op de boekenplank los van de samenkomst van het gelovige en vierende volk waar dit bijbel luid wordt voorgelezen.
Dit volk van God leest nooit zomaar voor uit de Heilige Schrift zoals men informatie uit de krant tot zich neemt, of een roman leest, maar het omgeeft de lezing met acclamaties. Vergelijk ook de gewoonte om in de synagoge op het feest Simcha Thora, Vreugde der Wet, met de Thorarol in processie door de gebedsruimte te lopen. In de Rooms-katholieke liturgie staat het volk op wanneer het Evangelieboek naar de ambo wordt gedragen en zingt vol overgave Hallelujah. Het boek wordt bewierookt. En na afloop van de lezing mag de priester de opengeslagen bladzijde kussen namens de verzamelde gemeenschap.

De adem van God
En waarom? Omdat de kerk door de voorgelezen woorden heen het Woord van God hoort. Dat is het geheim van de heilige Geest. Heel de heilige Schrift is van de God, dat is de Geest,  doorademd, zegt Petrus.
Het is eenzelfde Geest die de schrijvers van de afzonderlijke boeken inspireerde. Het is eenzelfde Geest die het volk Gods ertoe bracht het woord te vieren en te bewaren.
Het is eenzelfde Geest die de kerk bewoog om de grenzen van de Bijbelboeken vast te stellen, de zogenaamde canon waar vrijwel heel de vroege christenheid het over eens was. Een wonder als zovele gelovigen het ergens over eens zijn!
En tenslotte is het de Geest die de harten van de mensen opent en hun geest verlicht, zodat de stem van God wordt verstaan.

Glimlach
Men mag dus gerust spreken van het copyright van de heilige Geest als het gaat om de auteur van de Heilige Schrift. Guus Kuijer hoeft niet bang te zijn dat de heilige Geest hem een proces aandoet vanwege auteursrecht, plagiaat, eigenmachtige aanpassingen. Ze kan slechts glimlachen. Want zeg nou zelf: een “Bijbel” voor ongelovigen, dat is toch een volkomen tegenstrijdigheid. De bijbel is geen los verkrijgbaar boek, ondanks de boekdrukkunst zoals ik in de uitleg hierboven heb laten zien.
Ik vrees dat op onbevooroordeelde niet gelovigen – mensen die helemaal niet opgegroeid zijn met de bijbel – Kuijers Bijbel ook weinig indruk zal maken. “Bijbel voor niet meer gelovigen” zou een betere titel geweest zijn als er dan toch zoiets moet zijn als zijn boek. Want mensen die de bijbel kennen, maar afscheid hebben genomen van de gemeenschap waar de bijbel gevierd wordt, zullen zich er mogelijk mee vermaken of door verlost voelen. Maar dan toch alleen omdat zij ook al is het “in herinnering” niet helemaal los zijn van het huis waar de bijbel thuis is, gehoord, gevierd, bewierookt, omarmd, gekust, soms tegen dovemansoren gezegd en soms verstaan wordt als “een lamp voor mij voet en een licht op mijn pad”

Het zou natuurlijk kunnen dat de niet-meer-gelovige of wie dan ook voor wie Kuijer zijn boek schrijft, bij het lezen ervan denkt:  “Wat zou er eigenlijk in de echte bijbel staan en hoe leest de geloofsgemeenschap haar”. In dat geval is “de bijbel voor ongelovigen” toch ook een instrument van de heilige Geest. Zou er dan op de “Bijbel voor ongelovigen” ook het copyright van de heilige Geest rusten? Je weet het maar nooit. De Geest waait gelukkig waarheen zij wil.

Laatste vraag
Bijbel voor ongelovigen is een tegenspraak met zichzelf. En een Bijbel voor gelovigen dan? Ook dat. Want de Bijbel is voor alle mensen. Niet voor een een groep ongelovigen of gelovigen. Dat zullen de hoorders en vierders van Gods Woord als eerste beamen.