Kerstnachtpreek 2015 Mariakerk DeMeern/Leidsche Rijn

Kerstnachtpreek in de Mariakerk in De Meern, parochie Licht van Christus

kersstal2015

kerststal in Mariakerk De Meern/Leidsche Rijn

Lieve zusters en broeders, we vieren in de kerstnacht dat God zich met ons, mensen, verbonden heeft. Hij heeft zich met ons verbonden op de meest innige wijze door mens te worden. Nog wel als een kind. Nog wel als een kind van een gezin waarvoor eigenlijk geen plaats was. Vandaar dat ze de nacht doorbrachten in een verblijfplaats van dieren gezien de aanwezigheid van een voederbak.
Laat dit goed tot ons doordringen. God is in de wereld gekomen als een kind waarvoor eigenlijk geen plaats is. Als kind van Jozef en Maria voor wie eigenlijk geen plaats was.
Dat is in onze dagen bijzonder actueel door de vluchtelingen die op de deur van onze samenleving aankloppen, en die we ook vanavond in ons midden hier mogen begroeten.
Wat heeft onze God bezield om zich op deze wijze aan ons te verbinden? Waarom werd hij niet als een prins geboren?  Waarom daalde hij niet stralend als een goddelijke held uit de hemel?
Zo deed Hij om ieder mens te verzekeren dat hij of zij in Gods ogen er toe doet.
Dacht u dat in Gods oog een koning in een paleis meer is dan een vluchteling die huis en haard moest verlaten? God ziet ieder mens aan als een echt mens. Voor God zijn alle mensen gelijk. Ieder mens telt voor hem.
We zijn ons daar niet altijd van bewust. Maar dít is de volstrekt unieke boodschap die het Kerstfeest voor alle mensen inhoudt.
Een boodschap die voltrekt nieuw en uniek was in de tijd van Jezus’ geboorte. De wereld was ingedeeld in rangen en standen. Gewone mensen telden niet mee. Laat staan de vele slaven die helemaal geen rechten hadden en niet eens over hun eigen leven beschikten.
In die wereld kwam Jezus de Zoon van God ter wereld als een zuigeling in een voederbak. Om aan alle mensen te verkondigen dat God zich over hen ontfermt en hen aanneemt als zijn kind.
Het geloof in Jezus, het geloof in God maakt mensen vrij. Het verleent alle mensen een waardigheid die onafhankelijk is van of je rijk of arm bent, krachtig of gebrekkig.
Als je eenmaal in Jezus gelooft als de Zoon van God die in de wereld gekomen is, kan niemand je meer die vrijheid afnemen: die vrijheid van mensen die weten dat zij Gods kinderen zijn.
Niemand kan die vrijheid afnemen. Het geloof in Jezus Christus als verlosser maakt ons in geweten vrij. God kent onze harten. Hij is groter dan ons hart. Hij kent ons en vergeeft ons.
Het is die boodschap en het is dat geloof dat de kerk met vallen en opstaan en met hindernissen verkondigd heeft tot op deze dag. Het is deze boodschap die geleid heeft tot de vrijheidsbeleving zoals we die nu al decennia in Europa kennen.
Wie mogen die blijde boodschap vandaag opnieuw horen en vieren.
Velen in het Westen doen alsof die vrijheid de gewoonste zaak van de wereld is. Alsof het iets natuurlijk is. Maar dat is het niet.
Die vrijheid wordt van alle kanten aangevochten. Door hen die terreur zaaien. Die alleen al door angst aan te jagen vrijheid willen afnemen. Maar ook op vele andere manieren
Er is geloof voor nodig om in die vrijheid te geloven en zelf te beleven. Er is moed voor nodig. Er zijn keuzes voor nodig.
Het is begrijpelijk dat jongere generaties onze vrijheid vanzelfsprekend vinden. We spreken over vrijheid als een recht. En we voeren zelfs de mensenrechten in het vaandel. Terecht.
Maar laten we niet vergeten dat dit ooit niet zo was, en dat dit lang niet zo was. En laten we niet denken dat het vanzelf zo blijft.
Daar is geloof in die vrijheid als gave van God nodig. We staan er namelijk niet alleen voor. Want God is mens geworden. Hij heeft zich aan ons verbonden. Hij heeft ons daardoor allen vrijgemaakt.
Hoe kunnen we die vrijheid zelf blijven beleven en ook bewaren? Door het geloof in Jezus die als mens in de wereld gekomen is te koesteren. Door de gemeenschap met hem vol liefde te koesteren.
Maar ook door die vrijheid niet alleen als een recht te beschouwen waarbij je alleen aan jezelf denkt.
De christelijke vrijheid is dat je die vrijheid ook gebruikt om je over anderen te ontfermen die het moeilijk hebben.
Vrijheid kan alleen blijven bestaan en groeien als we niet in de eerste plaats aan onszelf denken, maar als we ons voor anderen inzetten, in het bijzonder voor de minsten der mensen.
We leven in een tijd waarin we aan veel beginnen te twijfelen. Heel veel zekerheden vallen weg. Veel mensen lijden aan angst en onzekerheid.
Dan is het juist belangrijk dat we ons afvragen wat echt waarden zijn waar je op aan kunt.
De vrijheid van Gods kinderen is de basis van alles. Die kan niemand ons afnemen. De vrijheid om te kiezen voor het goede. De vrijheid om anderen die het moeilijk hebben, lief te hebben. De vrijheid om te geloven in het rijk van God.
Alle zekerheden kunnen wegvallen, maar deze niet. Want het is een gave van God die zich aan ons verbonden heeft en mens geworden is. God heeft zich uit liefde en uit barmhartigheid over ons ontfermd.
Laten ook wij zoeken naar wat mensen bindt, en niet wat mensen scheidt. Hoe meer we van die vrijheid gebruik maken, hoe meer we in die vrijheid zullen groeien.
Het kind in de voederbak lacht ons toe. Het is met lege handen gekomen, maar het schenkt ons de kostbaarste gaven: de vrijheid van God kinderen.
Als wij dit kind in de armen nemen, telkens als we open staan voor de arme, de gebrekkige, de vluchteling, dan zullen we ervaren dat God ons in de armen neemt als zijn kind.
Paus Franciscus heeft dit jaar 2016 uitgeroepen tot heilig jaar, het jaar van de barmhartigheid. Laten we de barmhartigheid omarmen door de vergeving van onze zonden te vragen en te verkrijgen. Wie weet onder hoeveel balast we gebukt gaan, terwijl God niets liever wil dan dat we bevrijd zijn van die lasten.
En laten we ook elkaar barmhartigheid bewijzen door elkaar te vergeven. En door mensen in nood een plaats te geven in ons leven. Kerstfeest toont Gods mateloze barmhartigheid in dit kind.
Leve de barmhartigheid. Leve de vergeving. Leve de vrijheid. Amen

(c) Pastoor Martin Los

 

Homilie op de 2e Adventszondag 5/6 december Willibrordkerk en Mariakerk

Voorgeschreven lezingen voor deze zondag in het universele lectionarium van de r.k. kerk voor zon- en feestdagen (Jaar C). 1e lezing: Baruch 5:1-9;  2e lezing: Fiipenzen 1:3-6,8-11 Evangelie: Lucas 3:1-6

Lieve zusters en broeders, dit weekend wordt overal Sinterklaas gevierd. Kinderen hebben er naar uitgekeken. Ouders hebben zich erop verheugd.
Laten we even niet kijken naar de discussies over het uiterlijk van de Pieten. En laten we even niet ons hoofd schudden over de invloed van de commercie op het feest. Laten we ons afvragen hoe het komt dat Sinterklaas zo populair is.
We zien een man met witte krullen en een witte baard. Dat duidt op iemand die een zeer hoge leeftijd heeft bereikt. Ouder dan wie dan ook. In de Bijbel wordt gesproken over God als een oude van dagen. Hij was er al voor er iets of iemand was.

H.Nicolaas.Leven2015Er is kennelijk in veel mensen behoefte aan een figuur die boven onze aardse pietluttigheden verheven is. Vol wijsheid. In elk geval willen we kinderen dat beeld meegegeven door de verschijning van de goed heilig man.
Hij is niet alleen wijs als niemand anders. Hij is ook pure goedheid. Want waar hij komt worden pepernoten gestrooid, suikergoed en marsepein uitgedeeld en geschenken gegeven. Hij gooit wat in je schoentje. Wat je nodig hebt op je levensweg
Bovendien weet hij alles. Het staat geschreven in zijn grote boek. Hij is rechtvaardig, maar vooral barmhartig.
Zo komt Sinterklaas als het goed is over als een beeld van God, de Vader, wijs, overvloeiende goedheid, rechtvaardig en barmhartig.
Als bisschop is Sinterklaas ook beeld van Jezus Christus die zijn apostelen de wereld in zendt om de mensen in aanraking te brengen met Gods liefde en barmhartigheid.
Is het niet opmerkelijk dat veel mensen in onze “ontgoddelijkte” wereld behoefte hebben aan een bijna tastbaar beeld van onbekende god? Als is het maar voor even?

We ervaren dat we leven in een onvolmaakte wereld. En dat we zelf onvolmaakt zijn. We hebben allerlei tekorten. Schamen ons voor dingen die we deden. Dat wekt de droom in mensen naar een volmaakt wezen die ons verzoent met onze tekorten en gebreken, en die zijn hand over zijn hart haalt waardoor onze ongerechtigheden worden uitgewist.
Iemand die de pijn van ons menselijk bestaan verzacht. In elk geval willen de ouders hun kleine kinderen dat beeld niet onthouden. Door het Sinterklaasfeest te vieren geven mensen het hun kinderen in hun rugzakje mee voor hun leven onderweg.

De Joden in die tijd voor Jezus leefden ook met een droom. Een droom die hen overgeleverd was van vader op zoon en moeder op dochter. Die droom werd door Baruch in zijn boek opgeschreven. De belofte van God dat zijn volk naar Jeruzalem uit ballingschap zou terugkeren: “Jeruzalem leg uw rouwkleed af. Bekleed je met Gods heerlijke schoonheid…..Jeruzalem, ga op de hoogte staan en kijk naar het Oosten, daar zijn uw kinderen weer samen op het woord van de Heilige…eervol brengt God hen terug”.
Wanneer je in Jeruzalem bent en je kijkt naar het Westen, richting kust dan zie je een groen landschap met bomen en sinaasappels. Maar naar het Oosten begint meteen de woestijn.
Die kant uit zijn ooit de inwoners gedeporteerd richting Syrie en Irak en Perzië. Zouden ze ooit weer terugkeren? Op welk moment en hoe?

Ineens gaat het gerucht dat een profeet, Johannes, mensen oproept om hun leven te beteren, en hen doopt in de Jordaan. Dat is de rivier die daar in het Oosten van Jeruzalem dwars door de woestijn loopt.
Duizenden mensen komen op hem af. Is het vreemd dat de harten sneller gingen kloppen. Men dacht: nu gaat de belofte in vervulling, de droom van het volk van God dat terugkeert naar Jeruzalem, een volk dat vernieuwd was, en klaar voor God.
Inderdaad ging de droom toen in vervulling. En door Johannes de Doper werden de mensen voorbereid op de komst van Jezus, de Messias, de lang verwachte Zoon van God.

Zo kan ook het Sinterklaasfeest mensen openen voor de aanwezigheid voor God in deze wereld. Ook in eigen leven. Misschien eerst en alleen als een soort droom. Een vermoeden dat onze tekorten, onze schaamte en schuld toch niet het laatste woord hebben over ons leven. Maar een oneindige goedheid, een oceaan van liefde die God heet.

Wij hebben als gedoopte christenen het voorrecht om deze God te kennen als gemeenschap van liefde, Vader, Zoon en Heilige Geest. We moge die God kennen door ons geloof in Jezus Christus.
Hij is geen droom of illusie, maar werkelijk als mens geboren en in deze wereld gekomen. In onze geschiedenis. Daarom noemt de evangelist Lucas ook zo nauwkeurig de tijd waarin Johannes de Doper optrad. Net als bij de geboorte van Jezus.
Christus is in de wereld gekomen, niet alleen de wereld van 2000 jaar geleden, maar ook van nu, want zijn persoon en betekenis overstijgen elke tijd. We mogen zelf leven vanuit onze verbondenheid met Hem en met God.
Daardoor dromen we als gelovigen niet alleen van vergeving en verzoening, van goedheid en genade. We mogen die zelf ervaren. Gesteund door heel de kerk op aarde.

Maar laten we niet vergeten: we mogen doordat we het met Jezus en met Gods liefde wagen ook bij andere mensen de hoop wekken dat hun droom niet bij een droom hoeft te blijven. Een droom die zoals met Sinterklaas even gedeeld wordt met velen, maar daarna weer ingehaald wordt door de rauwe werkelijkheid.
Maar de droom kan ook zelf werkelijkheid worden. We mogen door ons geloof en door onze liefde voor de Heer iedereen op Jezus wijzen zoals eens Johannes de Doper

De Heilige Nicolaas is een van de grote heiligen van de kerk. In de Oosterse Kerken is hij zelf na Maria de grootste. Hij toont ons hoe mooi en aantrekkelijk het is om een beetje op God te lijken. We mogen dat allemaal doen als kinderen van God. Geven zonder er iets voor terug te verlangen. Doen vanuit de wijsheid dat liefde toch echt het laatste woord heeft. Niet alleen vandaag. Maar elke dag die God ons in zijn goedheid geeft. Een gezegend Sint Nicolaasfeest toegewenst. Amen

© pastoor Martin Los.