Preek op As-woensdag Mariakerk 10 februari 2016

Preek op As-woensdag Mariakerk 10 februari 2016

Lieve zusters en broeders, met het opleggen van het as-kruisje tonen we dat we stof zijn en tot stof zullen wederkeren.
Veel mensen zullen hun hoofd schudden en zeggen: “wat een trieste bezigheid”.
Toch is dit ritueel dat we ons tooien met as, bedoeld als medicijn. Een medicijn is altijd bedoeld om er beter van te worden, om weer gezond te worden.
Aan welke ziekte lijden we dan, zal men vragen? We lijden aan de zucht om onze menselijke sterfelijkheid uit te bannen. Daardoor vergeten we dat we zelf kwetsbare mensen zijn.
aswoensdagNiet voor niets verschijnt in onze tijd de ene Glossy na de andere. En we fotoshoppen onze eigen foto’s waardoor elk rimpeltje of oneffenheid weg geretoucheerd wordt. Het is een symptoom waaruit blijkt dat we grote moeite hebben met onze lichamelijkheid die sterfelijkheid inhoudt. Daardoor vervreemden we van onszelf.
We vervreemden niet alleen van onszelf maar ook van elkaar. Jonge en krachtige mensen hebben de neiging de ontmoeting met ouderen uit de weg te gaan. Want de ouderen met hun verweerde huid en grijze haren en lichamelijke gebreken herinneren eraan dat we allemaal sterfelijke wezens zijn.
We lijden aan vervreemding van onszelf, ons eigen lichaam en van elkaar, door niet vertrouwd te zijn met onze kwetsbaarheid en onze sterfelijkheid.
We vergeten dat die kwetsbaarheid ons juist maken juist tot de mensen die we zijn. “Gedenk o mens dat je stof bent en tot stof zult wederkeren” is een oproep om onszelf zoals we gemaakt zijn uit het stof van de aarde niet uit de weg te gaan, en om elkaar niet uit de weg te gaan.
Het is een appel om onszelf te aanvaarden zoals we zijn en daardoor echte mensen te zijn, vol warmte en bewogenheid, met een hart voor elkaar, en vol respect te zijn voor ouderen, zieken en gebrekkigen, armen en vluchtelingen.
Woorden als ‘humaan” en “humanitair” voor menselijk zijn verwant aan het woordje “humus”. Humus is dat laagje vruchtbare aarde onder onze voeten. We zijn van nederige komaf als menselijke wezens. Als we dat herkennen blijven we zelf humaan en menselijk door rekening te houden met elkaar als mensen met fouten en gebreken, met allerlei eerste levensbehoeften.
Want als we niet alleen de foto van onszelf retoucheren en fotoshoppen, maar ook onszelf alleen nog maar aanvaarden als we ideale onkwetsbare mensen zijn, dan kunnen we ook niet meer omgaan met onze fouten en gebreken en met die van elkaar. Als we ons sterfelijkheid voor ogen houden zullen we ook weer gaan beseffen dat lang niet alle fouten voorkomen kunnen worden. Dat niet alles maakbaar en dus als het fout gaat verwijtbaar is. We zullen weer tragiek leren accepteren.
Paus Franciscus heeft dit jaar uitgeroepen tot Jaar van de barmhartigheid. Het is een uitnodiging aan ons allen om de liefde van God serieus te nemen, de barmhartigheid van God die Jezus ons toont.
Godsdienst is niet iets voor ideale mensen, als een soort erekrans voor perfecte mensen. Godsdienst is het geloof in de barmhartigheid van God voor zondige onvolmaakte mensen. Dat vieren we samen met elkaar en dat verkondigen wij.
Maar het betekent ook dat we onszelf dan durven zien als onvolmaakte mensen, en ook elkaar. Dat we elkaar vergeven, zorg en aandacht schenken, te eten geven aan hongerigen, naakten kleden.
Kortom, het as-kruisje, is het geneesmiddel dat we nodig hebben om weer echte mensen te worden. Geen bedriegelijke gefotoshopte ego’s die bang zijn ontmaskerd te worden als kwetsbare mensen die barmhartigheid nodig hebben.
Laten we blij zijn dat we zo gemaakt zijn dat we barmhartigheid nodig hebben. Want pas dan zijn we echte mensen. Laten we ook weer ontdekken hoeveel vreugde het schenkt om anderen barmhartig te zijn.
Dat is het leven waartoe Jezus christus ons door zijn kruis en verrijzenis uitnodigt. Pas het leven in al zijn eindigheid en gebrokenheid kan worden tot eeuwig leven. Zo mogen we elkaar een goede tijd van voorbereiding op Pasen toewensen. Amen

Pastoor Martin Los

Kerstnachtpreek 2015 Mariakerk DeMeern/Leidsche Rijn

Kerstnachtpreek in de Mariakerk in De Meern, parochie Licht van Christus

kersstal2015

kerststal in Mariakerk De Meern/Leidsche Rijn

Lieve zusters en broeders, we vieren in de kerstnacht dat God zich met ons, mensen, verbonden heeft. Hij heeft zich met ons verbonden op de meest innige wijze door mens te worden. Nog wel als een kind. Nog wel als een kind van een gezin waarvoor eigenlijk geen plaats was. Vandaar dat ze de nacht doorbrachten in een verblijfplaats van dieren gezien de aanwezigheid van een voederbak.
Laat dit goed tot ons doordringen. God is in de wereld gekomen als een kind waarvoor eigenlijk geen plaats is. Als kind van Jozef en Maria voor wie eigenlijk geen plaats was.
Dat is in onze dagen bijzonder actueel door de vluchtelingen die op de deur van onze samenleving aankloppen, en die we ook vanavond in ons midden hier mogen begroeten.
Wat heeft onze God bezield om zich op deze wijze aan ons te verbinden? Waarom werd hij niet als een prins geboren?  Waarom daalde hij niet stralend als een goddelijke held uit de hemel?
Zo deed Hij om ieder mens te verzekeren dat hij of zij in Gods ogen er toe doet.
Dacht u dat in Gods oog een koning in een paleis meer is dan een vluchteling die huis en haard moest verlaten? God ziet ieder mens aan als een echt mens. Voor God zijn alle mensen gelijk. Ieder mens telt voor hem.
We zijn ons daar niet altijd van bewust. Maar dít is de volstrekt unieke boodschap die het Kerstfeest voor alle mensen inhoudt.
Een boodschap die voltrekt nieuw en uniek was in de tijd van Jezus’ geboorte. De wereld was ingedeeld in rangen en standen. Gewone mensen telden niet mee. Laat staan de vele slaven die helemaal geen rechten hadden en niet eens over hun eigen leven beschikten.
In die wereld kwam Jezus de Zoon van God ter wereld als een zuigeling in een voederbak. Om aan alle mensen te verkondigen dat God zich over hen ontfermt en hen aanneemt als zijn kind.
Het geloof in Jezus, het geloof in God maakt mensen vrij. Het verleent alle mensen een waardigheid die onafhankelijk is van of je rijk of arm bent, krachtig of gebrekkig.
Als je eenmaal in Jezus gelooft als de Zoon van God die in de wereld gekomen is, kan niemand je meer die vrijheid afnemen: die vrijheid van mensen die weten dat zij Gods kinderen zijn.
Niemand kan die vrijheid afnemen. Het geloof in Jezus Christus als verlosser maakt ons in geweten vrij. God kent onze harten. Hij is groter dan ons hart. Hij kent ons en vergeeft ons.
Het is die boodschap en het is dat geloof dat de kerk met vallen en opstaan en met hindernissen verkondigd heeft tot op deze dag. Het is deze boodschap die geleid heeft tot de vrijheidsbeleving zoals we die nu al decennia in Europa kennen.
Wie mogen die blijde boodschap vandaag opnieuw horen en vieren.
Velen in het Westen doen alsof die vrijheid de gewoonste zaak van de wereld is. Alsof het iets natuurlijk is. Maar dat is het niet.
Die vrijheid wordt van alle kanten aangevochten. Door hen die terreur zaaien. Die alleen al door angst aan te jagen vrijheid willen afnemen. Maar ook op vele andere manieren
Er is geloof voor nodig om in die vrijheid te geloven en zelf te beleven. Er is moed voor nodig. Er zijn keuzes voor nodig.
Het is begrijpelijk dat jongere generaties onze vrijheid vanzelfsprekend vinden. We spreken over vrijheid als een recht. En we voeren zelfs de mensenrechten in het vaandel. Terecht.
Maar laten we niet vergeten dat dit ooit niet zo was, en dat dit lang niet zo was. En laten we niet denken dat het vanzelf zo blijft.
Daar is geloof in die vrijheid als gave van God nodig. We staan er namelijk niet alleen voor. Want God is mens geworden. Hij heeft zich aan ons verbonden. Hij heeft ons daardoor allen vrijgemaakt.
Hoe kunnen we die vrijheid zelf blijven beleven en ook bewaren? Door het geloof in Jezus die als mens in de wereld gekomen is te koesteren. Door de gemeenschap met hem vol liefde te koesteren.
Maar ook door die vrijheid niet alleen als een recht te beschouwen waarbij je alleen aan jezelf denkt.
De christelijke vrijheid is dat je die vrijheid ook gebruikt om je over anderen te ontfermen die het moeilijk hebben.
Vrijheid kan alleen blijven bestaan en groeien als we niet in de eerste plaats aan onszelf denken, maar als we ons voor anderen inzetten, in het bijzonder voor de minsten der mensen.
We leven in een tijd waarin we aan veel beginnen te twijfelen. Heel veel zekerheden vallen weg. Veel mensen lijden aan angst en onzekerheid.
Dan is het juist belangrijk dat we ons afvragen wat echt waarden zijn waar je op aan kunt.
De vrijheid van Gods kinderen is de basis van alles. Die kan niemand ons afnemen. De vrijheid om te kiezen voor het goede. De vrijheid om anderen die het moeilijk hebben, lief te hebben. De vrijheid om te geloven in het rijk van God.
Alle zekerheden kunnen wegvallen, maar deze niet. Want het is een gave van God die zich aan ons verbonden heeft en mens geworden is. God heeft zich uit liefde en uit barmhartigheid over ons ontfermd.
Laten ook wij zoeken naar wat mensen bindt, en niet wat mensen scheidt. Hoe meer we van die vrijheid gebruik maken, hoe meer we in die vrijheid zullen groeien.
Het kind in de voederbak lacht ons toe. Het is met lege handen gekomen, maar het schenkt ons de kostbaarste gaven: de vrijheid van God kinderen.
Als wij dit kind in de armen nemen, telkens als we open staan voor de arme, de gebrekkige, de vluchteling, dan zullen we ervaren dat God ons in de armen neemt als zijn kind.
Paus Franciscus heeft dit jaar 2016 uitgeroepen tot heilig jaar, het jaar van de barmhartigheid. Laten we de barmhartigheid omarmen door de vergeving van onze zonden te vragen en te verkrijgen. Wie weet onder hoeveel balast we gebukt gaan, terwijl God niets liever wil dan dat we bevrijd zijn van die lasten.
En laten we ook elkaar barmhartigheid bewijzen door elkaar te vergeven. En door mensen in nood een plaats te geven in ons leven. Kerstfeest toont Gods mateloze barmhartigheid in dit kind.
Leve de barmhartigheid. Leve de vergeving. Leve de vrijheid. Amen

(c) Pastoor Martin Los